در حالی که دانشجویانی که در برنامه های تحصیلی سنتی حضوری ثبت نام می کنند معمولاً اطلاعات بیشتری راجع به برنامه انتخابی خود دریافت می کنند، افرادی که در برنامه های آموزش از راه دور ثبت نام می کنند غالباً باید به جستجوی جزئیات بپردازند. به علاوه، آنها باید از گزینه های منحصر به فرد مربوط به آموزش از راه دور مطلع باشند و آنها را مد نظر قرار دهند. به عنوان مثال چه فن آوری ( و یا احتمالاً فن آوری هایی) در برنامه مورد استفاده قرار خواهد گرفت؟ اینترنت، رایانه و اتصالات فیبر نوری، ایمیل، ویدئو و (برای دوره های آموزش زبان) پست صوتی امکانات متداول برای این گونه برنامه ها هستند. برخی از برنامه های آموزش از راه دور به صورت همزمان هستند، یعنی در زمان معینی به صورت زنده ارائه می شوند؛ سایر برنامه ها غیر همزمان هستند، که دانشجو می تواند در اولین فرصت ممکن ظرف یک محدوده زمانی خاص آنها را دریافت کند. بعضی از برنامه های «آموزش از را دور» مستلزم آن هستند که دانشجو بخشی از دوره آموزشی خود را در آغاز یا پایان برنامه و یا چندین بار در حین برنامه در محل خاصی سپری کند.

این مقاله به بحث و بررسی سؤالات اساسی مربوط به کیفیت می پردازد. حیطه هایی که باید بررسی گردد عبارتند از —

• قابل اطمینان بودن و ثبات مؤسسه ای آموزشی ارائه دهنده برنامه «که می تواند شامل مؤسسات دانشگاهی، کنسرسیوم ها، شرکت های غیر انتفاعی یا انتفاعی و سایر نهاد ها باشد)؛

• ماهیت برنامه و شباهت آن با سایر برنامه هایی که به نحو سنتی تری ارائه می گردد؛

• نقش ها، مسئولیت ها و مدارک هیئت علمی که برنامه تحصیلی را طراحی کرده اند و آموزش می دهند؛

• قابل دسترسی و به روز بودن منابع اطلاعاتی و کلیه تجارب آزمایشگاهی؛

• شرایط پذیرش و ثبت نام، رویه های شکایت، و موجود بودن خدمات دانشجویی نظیر کمک در زمینه فن آوریهای لازم، تعیین سطح و مشاوره؛ و

• صداقت و کامل بودن خط مشی های برنامه و آنچه راجع به آن تبلیغ شده است.

شرحی عالی راجع به بسیاری از مسائل مربوط به آموزش از راه دور که باید قبل از ثبت نام در یک برنامه آموزش از راه دور مد نظر قرار گیرند با عنوان «آموزش از راه دور در یک نگاه» در وب سایت دانشگاه آیداهو به نشانی منتشر شده است http://www.uidaho.edu/eo/distglan.

قابل اطمینان بودن و ثبات ارائه دهنده برنامه

بیش از 3600 مؤسسه آموزش عالی فعال در ایالات متحده توسط یکی از شش انجمن تأیید کننده منطقه ای تأیید شده اند. برخی از مؤسسات آموزش عالی ایالات متحده مورد تأیید انجمن های دیگری هستند که خود از طرف وزارت آموزش و/یا شورای تأیید تحصیلات عالی (CHEA ) به رسمیت شناخته شده اند؛ با این وجود سایر مؤسسات یا توسط انجمنی تأیید شده اند که این گونه به رسمیت شناخته نشده است و یا اصلاً مورد تأیید هیچ انجمن تأیید کننده ای قرار نگرفته اند.

مدارک مؤسسات آموزش عالی تأیید شده توسط هر نهادی که از طرف وزارت آموزش ایالات متحده به رسمیت شناخته شده است عموماً توسط مقامات دولتی ایالات متحده، کارفرمایان احتمالی و امثال آن به رسمیت شناخته می شود. (دانشجویان خارجی باید بررسی کنند که آیا وزارت آموزش [یا وزارت علوم] کشوری که می خواهند در آن مشغول به کار شوند چنین مدارکی را قبول می کند، زیرا وزارت آموزش [یا وزارت علوم] برخی از کشورها حتی برای مدارکی  که از مؤسسات آموزش از راه دور تأیید شده اخذ شده است هم محدودیت هایی قائل هستند.) اما بعضی از دانشگاه های ایالات متحده مدارک و واحد هایی که توسط مؤسسات تأیید شده منطقه ای اعطاء می گردند را فقط برای ادامه تحصیل قبول می کنند. چنین خط مشی هایی  مبتنی بر این واقعیت است که سازمان های تأیید کننده غیر از شش نهاد منطقه ای تمایل دارند سازمان های تخصصی (و غالباً با جهت گیری های حرفه ای و نه آموزشی) را به عضویت بپذیرند. (تصمیمات مربوط به انتقال واحد ها از مؤسسه ای به مؤسسه ای دیگر همیشه توسط دفاتر پذیرش هر دانشگاه اتخاذ می گردد و متفاوت خواهد بود.)

اختلاف شدید تری بین مؤسسات تأیید شده توسط سازمان های به رسمیت شناخته شده  و مؤسسات تأیید نشده و یا تأیید شده توسط سازمان های به رسمیت شناخته نشده وجود دارد. به طور کلی، دانشجویانی که مدرک خود را از مؤسسات تأیید نشده توسط انجمن های رسمی اخذ می کنند، به رسمیت شناخته شدن مدرک تحصیلی آنها توسط یک سازمان شهری، ایالتی، فدرال، دولت های خارجی یا اکثر کارفرمایان بسیار مشکل، و در بسیاری از موارد غیر ممکن، است.

کلیه نهادهای تأیید کننده منطقه ای در ایالات متحده استانداردهایی را تعیین و در خصوص آنها به توافق رسیده اند که آنها را قادر می سازد که مؤسسات ارائه دهنده آموزش از راه دور را به عضویت بپذیرند. وجود چنین استانداردهای مشترکی موجب تضمین کیفیت برای دانشجویان می شود، هر جایی که مستقر باشند و واحد هایی را از هر مؤسسه آموزشی تأیید شده منطقه ای در ایالات متحده گرفته باشند.http://www.neasc.org/cihe/cihe.htm با توجه به اینکه کلیه نهاد های تأیید کننده منطقه ای فقط مؤسسات ارائه دهنده آموزش از راه دور مجاز را به عضویت می پذیرند، دانشجویان باید نسبت به کلیه مؤسساتی که ادعا می کنند به دلیل انتفاعی بودن یا نداشتن دانشگاه سنتی، کتابخانه یا هیئت علمی تمام وقت واجد شرایط تأیید منطقه ای نیستند هشیار باشند.

اصرار بر مورد تأیید بودن یک مؤسسه آموزش عالی مانع از فعالیت مؤسسات سودجویی می شود که شیوه های نامناسب «اعطای مدرک» نظیر ارسال مدارک لیسانس، فوق لیسانس و حتی دکترا در ازای دریافت شهریه ای مشخص را در پیش گرفته اند. همچنین مانع از آن می شود که دانشجویان جذب پیشنهاداتی گردند که ممکن است در ابتدا مشروع و قانونی به نظر برسند اما به نتیجه مورد نظر منتهی نمی شوند مانند مؤسسه آموزشی که طی چند جلسه اول کلاس ها به قدری تکلیف به دانشجویان خود می داد که هیچکدام نمی توانستند از عهده آن برآیند. تا هفته سوم، همه دانشجویان ترک تحصیل کردند و بدون اتخاذ هیچ اقدام دیگری اجازه دادند مؤسسه پولی که آنها به عنوان شهریه پرداخت کرده بودند را به جیب بزند.

به طور خلاصه، دانشجویانی که در نظر دارند در برنامه های آموزش از راه دور ثبت نام کنند باید سؤالات عمومی زیر را بپرسند:

• مؤسسه توسط چه سازمانی تأیید شده است؟

• آیا انجمن تأیید کننده توسط وزارت آموزش ایالات متحده یا شورای تأیید تحصیلات عالی به رسمیت شناخته شده است؟

• برخی از اعضای انجمن مذکور چه کسانی هستند و کجا می توانم فهرستی از آنها را بیابم؟

• (اگر مؤسسه به صورت منطقه ای مورد تأیید قرار نگرفته است) آیا دانشگاه ها یا مؤسسات آموزش عالی وجود دارند که واحدهایی را از مؤسسه مورد نظر قبول کنند؟ صحت و سقم هرگونه اطلاعاتی که ارائه می شود را بررسی کنید.

• (اگر مؤسسه به صورت منطقه ای مورد تأیید قرار نگرفته است) چه تدابیری را برای زمانی اندیشیده اید که احیاناً برنامه ادامه نیابد؟

ویژگی های برنامه

بسیاری از مؤسسات آموزش عالی، از جمله معتبر ترین آنها، همواره ادعا می کنند که برنامه های آنها منحصر به فرد است. اگر یک مؤسسه مدتی به ارائه برنامه مورد نظر پرداخته باشد، داوطلب پذیرش در آن مؤسسه حق دارد درخواست کند که به دانشجویان فعلی معرفی شود و نام سازمان هایی که فارغ التحصیلان برنامه را استخدام کرده اند و یا از آنها ثبت نام به عمل آورده اند در اختیار او قرار گیرد. هر مؤسسه معتبری این گونه اسامی را در اختیار متقاضی قرار خواهد داد، گرچه، البته، مؤسسه آموزشی سعی خواهد کرد بیشتر نام افرادی را ارائه دهد که بیش از همه راضی بوده اند. 

مؤسسات آموزشی در قبال تضمین صحت و به روز بودن مطالب، برنامه ها و دوره های آموزشی ارائه شده مسئول هستند. به عنوان مثال، آنها نباید یک برنامه یا دوره آموزشی را بدون اتخاذ اقدامات لازم برای به روز سازی آن از یک فروشنده بخرند. به علاوه، آنها باید زمینه لازم برای تعامل به موقع و مناسب بین دانشجویان و اعضای هیئت علمی و نیز خود دانشجویان را فراهم سازند.

مؤسسه آموزش عالی باید زمینه لازم برای ارزیابی و مستند سازی پیشرفت و رضایت دانشجو در هر درس را فراهم سازد و نتایج مربوط به آنها را در دسترس عموم قرار دهد. به علاوه، بعد از تکمیل برنامه، موظف است تمامیت و صحت فعالیت های تک تک دانشجویان و اعتبار مدارک، گواهی نامه ها، و واحدهای اعطاء شده را گواهی نماید. از مؤسسه انتظار می رود ترتیبی اتخاذ کند که نه تنها برنامه تحصیلی ارائه شده به نتایج یادگیری متناسب با مدرک اعطاء شده بیانجامد، بلکه سرعت آموزش، روش تدریس و محتوای مواد آموزشی مناسب باشد و دانشجویان آینده به این اطلاعات دسترسی داشته باشند. دانشجویانی که در برنامه های آموزش از راه دور ثبت نام می کنند باید اطلاعاتی راجع به نرخ نگهداری و تشابه آن با برنامه های دانشگاهی سنتی کسب کنند.

به لحاظ آنکه کلیه برنامه ها با یکدیگر تفاوت دارند، دانشجوی آینده باید ماهیت سازمان ارائه دهنده برنامه را بررسی کند. آیا در جاهای دیگر شرایط بیشتر یا کمتری وجود دارد؟ آیا پیش نیازهای این برنامه با پیش نیازهای سایر برنامه های مشابه تفاوت دارد؟ آیا مؤسسه می تواند ثابت کند که درس های دوره بالاتر نسبت به درس های مقطع ورودی مشکل تر هستند و دروس را با ترتیبی صحیح و منسجم ارائه دهد و یا این گونه به نظر می رسد که گذراندن یک سری واحدهای نامربوط می توانند به اخذ مدرک بیانجامد؟ باز هم، اگر مؤسسه به صورت منطقه ای تأیید شده باشد، ممکن است پاسخ این سؤالات از قبل به نحو رضایت بخشی توسط ارزیاب ها داده شده باشد.

فهرستی از سؤالات مربوط به یک برنامه به شرح زیر است؟

• از چه زمانی پذیرش دانشجو در این برنامه را آغاز کرده اید؟

• چه مؤسسات دیگری به ارائه برنامه های مشابه می پردازند؟ آیا بعد از تکمیل برنامه، مدرکی مشابه اعطا می گردد؟

• به روز بودن برنامه هر چند وقت یک بار و از طریق چه ساز و کاری بررسی می گردد؟

• برنامه شما با برنامه هایی که به صورت حضوری در مؤسسه شما ارائه می گردد چه تفاوتی دارد (جنبه هایی مانند زمان لازم برای تکمیل، شرایط پذیرش، منابع اطلاعاتی و امثال آن را بررسی کنید) و چرا؟

• مجموعه دروسی که توسط این برنامه ارائه می شوند چه شباهت هایی با دروسی دارند که در سایر مؤسسات ارائه می گردند؟

• آیا ادامه تحصیل در برنامه مستلزم حضور در محلی خاص است، اگر بله، برای چه مدت؟

• مؤسسه چه تدابیری را برای جبران عدم تعامل رو در رو اندیشیده است؟

• فارغ التحصیلان این برنامه کجا رفته اند و از نظر انتقال یا اشتغال چه اقدامی انجام داده اند؟

• آیا هیچیک از دانشجویان قبلی اهدافی مشابه با اهداف من داشتند؟

• چگونه می توانم با برخی از فارغ التحصیلان و کارفرمایان آنها تماس و از تجربیات یادگیری آنها بهره بگیرم؟

• برای ارزیابی و مستند سازی دستاوردهای دانشجویان چه اقداماتی اتخاذ شده است؟

• مطالب آموزشی چگونه در اختیار دانشجویان قرار می گیرد؟

• کجا می توانم ارزیابی های انجام شده از برنامه را بیابم؟

هیئت علمی

برخلاف بسیاری از سازمان های جدیدی که آموزش از راه دور ارائه می دهند، نه همه مؤسسات آموزش عالی، طراحی و ارائه برنامه های آموزش از راه دور باید برعهده متخصصین تعلیم و تربیت واجد شرایط باشد. حتی مؤسساتی که عمدتاً هیئت علمی پاره وقت استخدام می کنند نیز مسئول هستند تضمین کنند که صلاحیت ها، تعداد و عملکرد هیئت علمی آنها برای اجرای مؤثر مسئولیت هایی نظیر نظارت دقیق بر برنامه ها کافی و مناسب باشد. به خاطر آنکه در آموزش های الکترونیک و کلاسی نیاز به مهارت های آموزشی متفاوتی است، مؤسسه موظف است اطمینان حاصل کند که هیئت علمی دست اندر کار برنامه های آموزش از راه دور آموزش های متناسب با وظایف و مسئولیت های خود دریافت کرده باشند. 

بررسی فرایندهای ارتباط با اعضای هیئت علمی و سایر دانشجویان نیز حائز اهمیت است. در طول ترمی که یک برنامه درسی ارائه می گردد، برخی از اعضای هیئت علمی آموزش از راه دور مهلت پاسخگویی (گاهی به مدت فقط بیست و چهار ساعت) را برای پاسخ دادن به دانشجویان و /یا اوراق آنها تعیین می کنند؛ گفتگوی دانشجویان با یکدیگر در اتاق های گفتگو (چت روم ها) غالباً حفظ می شود و ممکن است تا پایان دوره به آنها پاسخ داده شود.

برخی از سؤالات مفید راجع به هیئت علمی به شرح زیر است —

• چه کسی برنامه را طراحی و ارائه می کند؟

• صلاحیت ها و فعالیت های فعلی هیئت علمی چیست (و کجا می توان این اطلاعات را به صورت مکتوب یافت)؟

• چه تدابیری برای تعامل بین دانشجویان و هیئت علمی اتخاذ شده است، از جمله پاسخگویی به موقع به سؤالات مرتبط با موضوعات درسی و بازخوردهای مربوط به آزمون ها؟

• آیا هیچ گونه ترتیبی اتخاذ شده است که دانشجویان بتوانند با یکدیگر تعامل داشته باشند و، اگر بله، آنها را ذکر کنید؟

منابع اطلاعاتی

یکی از مهمترین نگرانی ها در خصوص آموزش مجازی (اینترنتی) این است که دانشجو، که از نظر جغرافیایی از کتابخانه مؤسسه آموزش عالی جدا می شود، باید نه تنها به مطالبی که توسط مؤسسه آموزشی و استاد توزیع می گردد بلکه به سایر مطالب و منابع لازم برای تحقق اهداف برنامه دسترسی داشته باشد. از نظر منطقه ای، سازمان های تأیید کننده اعضای خود را ملزم می کنند که هم تضمین کنند که دانشجویان به مطالب و منابع موجود در دانشگاه های حضوری دسترسی داشته باشند و هم اینکه اساتید دانشجویان را موظفسازند که از این منابع و مطالب در جهت نیل به مدرک تحصیلی مورد نظر استفاده کنند. 

البته بخش زیادی از مطالب به صورت آنلاین در معرض استفاده عموم قرار دارد؛ اما زمانی مشکلاتی ایجاد می گردد که مؤسسات فقط به چنین منابعی اکتفا می کنند. به خاطر قوانین کپی رایت، بخش عمده ای از مطالب موجود روی اینترنت به روز نیست؛ حتی از آن مهم تر اینکه، چون ارائه مطالب روی اینترنت ضرورتاً بدون نظارت صورت می گیرد، ممکن است دانشجویان همیشه نتوانند از به روز بودن، تخصص، صحت و موثق بودن مطالبی که آنجا یافت می شود مطمئن باشند. برخی از مؤسسات، مانند «دانشگاه چمپلین» (Champlain College ) در «برلینگتون» (Burlington )،VT ، کل کتابخانه خود را به صورت آنلاین در دسترس دانشجویان ثبت نام شده قرار می دهند؛ حال آنکه سایرین، مانند «انستیتوی ملی کنترل کیفیت» (National Institute for Quality Control ) در «فالماوث» (Falmouth )، MA ، مقالات و کتاب های درخواستی را یک شبه برای دانشجویان خود فکس می کنند؛ با این وجود سایر مؤسسات آموزش از راه دور، مانند «دانشکده حقوق نیوانگلند جنوبی» (Southern New England School of Law )، MA ، مشترک پایگاه های داده ای نظیر LEXIS هستند تا اطمینان حاصل کنند که دانشجویان به آخرین مقالات موجود دسترسی دارند. کلیه دانشجویان هر جایی که ثبت نام کنند، از مقدمه عالی دانشگاه «والدن» (Walden University ) در خصوص استفاده از کتابخانه و ارزیابی مطالب اینترنتی بهره خواهند برد http://www.lib.waldenu.edu/judge.html.

لازم است به سؤالات زیر راجع به موجود بودن منابع پاسخ داده شود:

• چه دسترسی به منابع اطلاعات روزآمد خواهم داشت و تداوم به روز بودن اطلاعات چگونه تضمین می گردد؟

• دستیابی به منابع اطلاعاتی چه هزینه هایی را در بر خواهد داشت؟

• چنانچه نیاز به تجارب کتابخانه ای باشد، چه ترتیبی اتخاذ شده است تا اطمینان حاصل گردد که آنها محقق خواهند شد، و چنین تجاربی چه مقدار هزینه در بر خواهند داشت؟

• مؤسسه چگونه در دستیابی به اطلاعات مورد نظر، من را یاری خواهد کرد؟

پذیرش ها و خدمات دانشجویی

یک اسطوره بسیار رایج راجع به آموزش از راه دور این است که مدارک تحصیلی اینترنتی نه شرایط پذیرش دارند و نه سایر پیش شرط های لازم. گرچه این اسطوره در برخی از موارد درست است (درست مانند برنامه های تحصیلی حضوری بدون آزمون)، بسیاری از مؤسسات آموزشی کاملاً گزینشی عمل می کنند و حتی ممکن است شرایط اضافه تری هم داشته باشند. برخی از این مؤسسات مانند «دانشکده لزلی» (Lesley College ) ( ) از متقاضیان می خواهند پرسشنامه ای را تکمیل کنند که آمادگی آنها از نظر مهارت ها و دسترسی به تجهیزات لازم را ارزیابی می کند. سایرین، مانند «دانشگاه نیو هامپشیر» (New Hampshire College ) ( )، دانشجویان را ملزم می سازند که با انجام یک تکلیف ایمیلی و اینترنتی توانایی و تسلط خود در استفاده از ابزارهای لازم برای آموزش از راه دور را نشان دهند. پذیرش در برنامه های آموزشی که به اخذ مدرک می انجامد عموماً مستلزم کسب حداقل نصاب لازم در آزمون تافل و سایر آزمون های استاندارد، ارزیابی کارنامه های تحصیلی پیشین، و سایر بخش های فرایند پذیرش سنتی است.

به محض اینکه دانشجویان ثبت نام کردند، مؤسسات تأیید شده موظف هستند خدمات مناسب را برای آنها فراهم کنند و ساز و کار درخواست کمک در خصوص هر گونه مشکلی را در اختیار آنها قرار دهند.

دانشجویان باید حتماً راجع به موارد زیر پرس و جو کنند:

• برنامه چه انتظارات علمی، زبانی، تجهیزات و مهارتی از دانشجویان دارد؟

• شهریه برنامه چقدر است و چه مخارج دیگری را ممکن است در بر داشته باشد؟ (به ندرت کمک مالی برای افرادی وجود دارد که از طریق آموزش از راه دور به ادامه تحصیل می پردازند، حتی شهروندان آمریکایی. اما ضرری ندارد که راجع به امکان موجود بودن چنین کمک هایی سؤال کنید).

• آیا مؤسسه قصد دارد سخت افزارها یا نرم افزارهای خود را در آینده نزدیک ارتقاء و یا تغییر دهد؟ اگر بله، چه ترتیبی اتخاذ خواهد شد که دانشجویان بتوانند با استفاده از همان تجهیزاتی که در زمان پذیرش، کافی ارزیابی شدند ولی ممکن است فاقد سیستم های جدید باشند تحصیلات خود را به اتمام برسانند؟

• آیا کتابچه راهنمایی برای دانشجویان آموزش از راه دور وجود دارد؟

• چه خدمات مشاوره، مشاغل، کمک های مالی، و سایر خدمات غیر کلاسی برای دانشجویان مجازی (آنلاین) وجود دارد؟

• چه تدابیری برای ارائه مطالب آموزشی اندیشیده شده است؟

• فرایند تسلیم شکایات به چه نحوی است؟

• چه کمکی (مثلاً، یک رابط «کمکی») برای مشکلاتی وجود دارد که ممکن است در دسترسی به برنامه روی دهد؟

تمامیت برنامه

یکی از مهم ترین دغدغه های بسیاری از کارفرمایان بالقوه، اعتبار و تمامیت مدارک تحصیلی دانشجویان است. مؤسسات روش های مختلفی را ابداع کرده اند تا تضمین نمایند که دریافت کننده مدرک و شرکت کننده در برنامه آموزشی هر دو یک نفر هستند. برخی از روش های مورد استفاده عبارتند از داونلود زمان بندی شده سؤالات آزمون، استفاده از مراقبین مستقیمی که توسط مؤسسه تأیید شده اند و حق الزحمه آنها توسط دانشجو پرداخت می گردد، و، به زودی، توانایی فن آوری در شناسایی دانشجویان از طریق شبکیه چشمانشان (همان کاری که در سایر شرایط از طریق اثر انگشت انجام می گیرد).

به همین اندازه برای دانشجو هم حائز اهمیت است که مؤسسه آموزشی میزان بالایی از انسجام و صداقت را در کلیه اعلامیه های مربوط به خود و نیز شرایط، هزینه ها و دستاوردهای های خود نشان دهد.

به عنوان آخرین بررسی راجع به تمامیت و صداقت مؤسسه آموزشی، دانشجویان باید پاسخ هایی قانع کننده به سؤالات زیر دریافت کنند:

• چه برنامه ریزی هایی برای تداوم این برنامه و سایر برنامه ها در آینده صورت گرفته است؟

• خط مشی های مؤسسه در خصوص پرداخت ها چیست؟

• اگر به هر دلیلی، نتوانم برنامه آموزشی را به اتمام برسانم خط مشی شما در رابطه بازپرداخت شهریه ها چیست؟

• (اگر پاسخ هریک از سؤالات مندرج در این مقاله فقط به صورت شفاهی ارائه شده است) کجا می توانم این اطلاعات را به صورت مکتوب پیدا کنم؟

فقط بعد از دریافت پاسخ های قانع کننده به این سؤالات، دانشجو می تواند اطمینان حاصل کند که وقت، پول و تلاشی که صرف تحصیل از طریق آموزش از راه دور می کنند به نتیجه مطلوب خواهد انجامید. اگر چنین سؤالاتی مشکل به نظر برسند، فقط باید به اتلاف وقت و پولی اندیشید که صرف ثبت نام در برنامه ای می شود که نتیجه مورد نظر را در بر نخواهد داشت.

این مقاله توسط «Amy Kirle Lezberg »، مشاور بین المللی تأیید مدارک تحصیلی و مؤسسات آموزشی، عضو سابق «انجمن دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی نیوانگلند» (New England Association of Schools and Colleges ) نوشته شده است.