برنامه های روابط بین المللی آمریکا، که برخی اوقات نیز برنامه های " امور بین المللی" نام دارد، عموماً دارای پایه ای قوی در علوم سیاسی هستند، که به آنها دوره هایی در زمینه های تاریخ، حقوق، زبان و بازرگانی اضافه شده است. یک گزینه تحصیلی مرتبط، انتخاب رشته اصلی در برنامه های "مطالعات بین المللی"  است که عموماً بیشتر مربوط به رشته های مختلف علمی است ، که از نظر جامعه شناسی، ادبیات، هنر، مطالعات محیط زیستی، علم انسان شناسی، و بسیاری از زمینه های دیگر (که در دانشگاههای مختلف متفاوت است) نقطه نظرهایی را اضافه می کند، در حالی که عموماً تاکید بر گرایش سیاسی در تمامی برنامه های روابط بین المللی مشترک است. یک گزینه دیگر انتخاب رشته اصلی در "مطالعات منطقه ای" است که عموماً بر یک منطقه خاص تاکید دارد. این برنامه ها همچنین ممکن است گرایش سیاسی داشته باشند، و یا به منظور تعریف فرهنگی، ممکن است بر جنبه های تاریخی، ادبی، مذهبی و یا سایر جوانب تاکید داشته باشند.

شرایط لازم جهت پذیرش در مقطع کارشناسی، برای هر یک از این برنامه ها، همانند سایر رشته های اصلی است. در وحله اول، شما باید به زبان انگلیسی تسلط داشته باشید (عموماً از طریق گذراندن آزمون توفل/ TOEFL ). اگر انگلیسی شما در سطح بسیار خوبی نیست، اما دارای سایر شرایط ورود هستید، بعضی از دانشگاهها "پذیرش منوط" ارائه می کنند – این بدان معنی است که شما برنامه زبان انگلیسی را شروع خواهید کرد و سپس بلافاصله بعد از اینکه با موفقیت آموزش مربوطه را به پایان رساندید/ و یا نمرات قابل قبول توفل/ TOEFL را کسب کردید، می توانید  دوره مطالعات دانشگاهی را ادامه دهید.

دانشگاهها عموماً می خواهند اصل ریز نمرات دبیرستان، و یا اگر اصل آن در دسترس نیست، نسخه تایید شده رسمی آنرا بینند. از شما خواسته می شود که یک فرم درخواست پر کنید و هزینه پردازش آن را پرداخت نمایید. اکثر اوقات نمرات استدلال SAT و /یا دو یا سه رشته SAT برای متقاضیان مقطع کارشناسی درخواست خواهد شد، با وجود این که برای برخی از دانشگاه ها این امر در رابطه با دانشجویان خارجی، و برای بعضی دیگر به طور کل الزامی نیست. دانشگاههایی که بیشتر گزینشی هستند، اکثر اوقات شرایط مکملی را مانند توصیه از سوی معلم، اطلاعات در مورد فعالیتهای فوق برنامه ای، و یک اظهارنامه جهت تبیین اهداف و یا انشاء دیگری را درخواست می کنند.

توصیه می شود که هر چه زودتر اقدام نمایید ( ترجیحاً یک سال یا بیشتر قبل از شروع کلاس ها). برای پیدا کردن برنامه ای متناسب و بهره مند شدن از بهترین امکان پذیرش و دریافت کمکهای مالی، شما نیاز به وقت خواهید داشت.

آنچه که برای ورود به برنامه کارشناسی در این زمینه ها بسیار مفید است، علاقه در درک سایر فرهنگ ها، تجربه بین المللی، و پیشینه در علوم اجتماعی، و زبان و ادبیات خارجی است. دانستن زبان خارجی برای ورود به اکثر برنامه های کارشناسی الزامی نیست، اما تقریباً حتمی است که قبل از فارغ التحصیل شدن در این حیطه تحصیلی، دانستن آن لازم خواهد بود.

حیطه های تحصیلی بین المللی و منطقه ای در مقطع کارشناسی، در برنامه های علم انسانی قرار دارند که شامل فرصتهایی برای کاوش بسیاری از مباحث می باشند. تحصیل در خارج یکی از مهمترین اصول این برنامه ها است،  دانشجویان ترغیب خواهند شد که با  سفربه کشورهای دیگر، در مورد فرهنگ های مختلف تجربیاتی را کسب کنند.

اکثر برنامه های چهار ساله در این حیطه مدرک کارشناسی (B.A.) اعطاء می کنند. برخی از برنامه های دو ساله نیز موجود هستند – فارغ التحصیلان عموماً به یک برنامه چهار ساله دانشگاهی انتقال می دهند. 

بیش از نیمی از آنهایی که رشته اصلی شان در مقطع کارشناسی در مطالعات بین المللی و منطقه ای است به مقطع کارشناسی ارشد پیش می روند، و یا در همان زمینه،  یا در برنامه هایی در حقوق، بازرگانی، مدیریت عموم و سایر حیطه ها ادامه تحصیل می دهند. تحصیلات پیشرفته و اعتبار نامه های کسب شده برای بسیاری از مشاغل بین المللی حائز اهمیت هستند، اگر چه برای آنهایی که فقط مدرک کارشناسی یا B.A در دست دارند نیز گزینه هایی موجود است.

برای افرادی که وارد مقطع کارشناسی ارشد می شوند، الزامی نیست که رشته اصلی آنها در همان زمینه باشد، اما باید ترجیحاً پایه ای درزمینه علوم اجتماعی، که شامل کمی دانش در مورد ارتباطات بین المللی و اقتصاد بین المللی است، را داشته باشند. به احتمال زیاد باید مهارتهای نوشتاری و گفتاری آنها خوب باشد؛ وبه  یک یا چند زبان خارجی آشنا باشند، سابقه مطالعاتی در یک یا چند کشور یا منطقه، تسلط به رایانه، و مهارتهای روش شناسی در علوم اجتماعی را داشته باشند.
اکثراً از آزمون عمومی  GRE ، به همراه TOEFL و گاهی اوقات آزمونهای رشته ایGRE  به عنوان امتحان ورودی استفاده می کنند. امتیازات در بخش های گفتاری و کمیتی آزمون عمومی GRE ، همزمان با مواردی همچون معدل کسب شده در مقطع کارشناسی و توصیه نامه های استادان، ارزیابی می شود. ارائه یک اظهارنامه جهت تبیین اهداف نیز به طور معمول الزامی است. 

برخی از دانشگاههای مقطع کارشناسی ارشد برنامه هایی را با گرایش تحصیلی ارائه می دهند، در حالی که برخی دیگر برنامه های حرفه ای ارائه می کنند. برنامه هایی که بر پژوهش تحصیلی تاکید دارند، عموماً به مدرک دکترا )اکثراً ( Ph.D ختم می شوند. کسب این اعتبار برای شغل استادی و یا پژوهشی در داشنگاه ، به علاوه برخی از مشاغلی که خط مشی گرا هستند حائز اهمیت است، اما برای اکثر مشاغل ، کسب مدرک کارشناسی ارشد،  اعتبار حرفه ای عمومی تری است.
برنامه های حرفه ای دانشگاهی عموماً به کارشناسی ارشد ختم می شوند. آنها به منظور کسب مهارتهای حرفه ای در نظر گرفته شده اند و در عین حال کماکان تا اندازه ای تخصصی هستند.  عامه پسندترین مدارک دانشگاهی حرفه ای، کارشناسی ارشد در امور بین المللی و یا کارشناسی ارشد در اعتبار نامه روابط بین المللی هستند.

بسیاری از دانشجویان که به مطالعات بین المللی و منطقه ای علاقمند هستند، همچنین مدارک دانشگاهی مرتبط را در خارج از حیطه مربوطه، به ویِژه کارشناسی ارشد با تاکید بین المللی در مدیریت عمومی (M.P.A.) ، و برنامه یا کارشناسی ارشد در مدیریت بازرگانی  را نیز مد نظر قرار می دهند. این دوره هاممکن است از آزمون GMAT به عنوان شرط لازم برای پذیرش استفاده نمایند تا اینکه GRE . دانشجویان بین المللی باید برنامه ها را به دقت بررسی نمایند تا اطمینان کسب کنند که برنامه های مورد نظرشان برای آنها مناسب هستند و خیلی به نیت دانشجویان آمریکایی که وارد صحنه بین المللی می شوند در نظر گرفته نشده اند.

محتوی اکثر برنامه های  مختلف داشنگاهی آمریکا، شامل مطالعات تجزیه و تحلیل خط مشی، اقتصاد کلان و خرد، مدیریت، متدهای کمیتی، آمار، و متدلوژی یا روش شناسی پژوهش، به علاوه ایجاد مهارتهای ارتباطات گفتاری و نوشتاری و قابلیت انجام کار دسته جمعی است. آشنایی به زبان خارجی عموماً یکی از شرایط لازم برای اخذ مدرک دانشگاهی است. اما در برخی از موارد، برنامه ها از دانشجویان انتظار دارند که این مهارت را قبل از ثبت نام و یا به صورت فردی کسب کرده باشند،  زیرا آموزش زبان ممکن است که در چهارچوب برنامه دانشگاهی عرضه نشده باشد.

کسب تخصص جزء  هر دو برنامه  دانشگاهی با گرایش تحصیلی و حرفه ای است. دانشجویان می توانند بر رشته های عملی مانند حل و فصل درگیری های بین المللی و یا تجارت و سرمایه بین المللی، و یا مباحث منطقه ای مانند افریقا، آسیا، آمریکای شمالی و جنوبی، اروپا، خاورمیانه و روسیه/اورآسیا تاکید کنند.

تقریباً تمامی برنامه های مقطع کارشناسی ارشد مستلزم داشتن یک نوع تجربه نهایی یا پایانی هستند.  این تجربه ممکن است شامل امتحان جامع، پایان نامه و یا انشاء ، و یا یک پروژه مطالعاتی شخصی باشد.