تحصیل در رشته مهندسی یکی از چالش انگیزترین برنامه هایی است که توسط دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی در ایالات متحده ارائه می گردد. همچنین یکی از رشته های تحصیلی ممتاز در بین دانشجویانی خارجی مشغول به تحصیل در ایالات متحده محسوب می شود —هر ساله حدود 15 درصد از دانشجویان، رشته های مهندسی و فن آوری مهندسی را انتخاب می کنند.

دانش آموزان علاقمند به تحصیلات مهندسی بعد از مقطع متوسطه باید زود دست به کار شوند و آمادگی لازم را برای دشواری های تحصیلات دانشگاهی کسب کنند —برخی از اعضای هیئت علمی رشته های مهندسی دانشگاه ها توصیه می کنند که دانش آموزان باید از همان سال اول دبیرستان در جهت رسیدن به هدف خود تلاش کنند.

طی دوران تحصیل در دبیرستان، دانش آموزان باید آموزش هایی را در زمینه دروس جبر (دو سال)، فیزیک (یک سال)، هندسه (یک سال)، شیمی (یک سال)، مثلثات (یک ترم)، و انگلیسی (چهار سال) دریافت کنند. سایر درس های توصیه شده عبارتند از تاریخ، زبان های خارجه، علوم انسانی، زیست شناسی، حسابان، و برنامه نویسی کامپیوتر. کلاس های اضافی، به ویژه در زمینه ریاضیات و علوم، توصیه می شود.

برنامه های تحصیلی تکنسین مهندسی و فن آوری مهندسی برای افرادی در نظر گرفته شده است که بیشتر به کاربرد عملی اصول مهندسی و فن آوری برای رفع مشکلات فنی یا پیشگیری از آنها علاقمند هستند. برنامه های تکنسین مهندسی اصولاً در مدارس فنی و دانشکده های محلی ارائه می گردد، حال آنکه مدارک تحصیلی فن آوری مهندسی در کلیه مقاطع تا سطح دکترا موجود است. معمولاً واحدهای درسی گذرانده شده برای مدارک تکنسین مهندسی قابل انتقال به مقاطع تحصیلی بالاتر نیست، اما این گونه برنامه های تحصیلی فارغ التحصیلان را برای ورود فوری به بازار کار و متقبل شدن نقش های پشتیبانی آماده می سازد. واحدهای درسی گذرانده شده برای مدارک فن آوری مهندسی قابل انتقال به مقاطع تحصیلی بالاتر فن آوری مهندسی هستند، اما عموماً قابل انتقال و تطبیق برای اخذ مدارک مهندسی نیستند.

مهندسی، در مقایسه با فن آوری مهندسی، کمتر جنبه عملی دارد و بیشتر روی تئوری، طراحی و نوآوری در زمینه فن آوری متمرکز است. مسیرهای تحصیل متنوع هستند. دانشجوی مقطع کارشناسی می تواند از بین مدارک کاردانی دو ساله رشته مهندسی؛ مدارک کارشناسی چهار یا پنج ساله، که شامل برنامه های 2- 3 و دو مدرکی است؛ و برنامه های کارشناسی/کارشناسی ارشد پیوسته پنج یا شش ساله (که مدرک کارشناسی ارشد در رشته های مهندسی، بازرگانی، سیاست عمومی، یا سایر رشته ها را به همراه مدرک کارشناسی مهندسی اعطاء می کنند)، یکی را انتخاب کند.

دانشکده های محلی و فنی ایالات متحده برنامه های تحصیلی دو ساله ای را در زمینه رشته مهندسی، فن آوری مهندسی، و تکنسین مهندسی ارائه می دهند که به اخذ مدرک کاردانی علوم (A.S. ) یا کاردانی علوم کاربردی (A.A.S. ) می انجامد. معمولاً واحدهای درسی گذرانده شده برای مدرک A.A.S. قابل انتقال به مقاطع تحصیلی بالاتر نیستند، ولی این گونه برنامه های تحصیلی فارغ التحصیلان را برای ورود فوری به بازار کار آماده می سازد. اما بسیاری از مدارک دانشگاهی A.A. یا A.S. برنامه آموزشی هسته ای دارند که معادل دو سال اول برنامه چهار ساله کارشناسی مهندسی می باشد و برای انتقال واحدها به مقطع کارشناسی در نظر گرفته شده است.

تعداد زیادی از گزینه ای تحصیلی جالب در مقطع کارشناسی وجود دارد. برنامه های مهندسی سه- دو، به عنوان مثال شامل پنج سال تحصیل است —سه سال تحصیل در زمینه علوم انسانی و علوم پایه به اضافه دو سال تحصیل در زمینه مهندسی. دانشجویانی که یک برنامه سه- دو را به اتمام می رسانند دو مدرک دریافت خواهند کرد: یکی در زمینه علوم انسانی و پایه و دیگری در زمینه مهندسی. دانشجویان ممکن است برنامه های مذکور را در یک مؤسسه آموزش عالی و یا در دو مؤسسه مختلف دارای توافق نامه 2- 3 (که یکی در زمینه علوم انسانی و پایه قوی است و دیگری در زمینه مهندسی) به اتمام برسانند. سایر دانشکده های مهندسی برنامه های تحصیلات تعاونی پنج ساله ای را ارائه می دهند که بر اساس آن دانشجویان به جای کار عملی مهندسی، به صورت تمام وقت در یک شغل مرتبط با مهندسی مشغول به کار می شوند. برنامه های تحصیلی تعاونی دانشجویان را قادر می سازند که در حین تحصیل، تجارب کاری ارزشمندی را کسب کنند.

برنامه آموزشی برنامه های مهندسی چهار و پنج ساله از دانشگاهی به دانشگاه دیگر فرق می کند و به تخصص مهندسی و نوع برنامه ای که ارائه می شود بستگی دارد. به هر حال، اکثر برنامه های تحصیلی لیسانس مهندسی شامل آموزش هایی در زمینه حسابان، ریاضیات کاربردی، فیزیک، برنامه نویسی کامپیوتر، ترمودینامیک، و شیمی و نیز دروس تخصصی مرتبط با رشته تحصیلی است. علاوه بر دروس مهندسی، دانشجویان باید دروسی را در زمینه علوم اجتماعی، ارتباطات، علوم انسانی، و علوم پایه بگذرانند. تا سال سوم تحصیل، دانشجویان معمولاً اکثر دروس ضروری را می گذرانند و می توانند روی دروس تخصصی مهندسی تمرکز کنند.

آن دسته از دانشجویان مقطع کارشناسی که آماده ورود به حرفه مهندسی می شوند باید بررسی و اطمینان حاصل کنند که برنامه های تحصیلی مورد نظر آنها مورد تأیید حرفه ای «هیئت تأیید تحصیلات مهندسی و فن آوری» (Accreditation Board for Engineering and Technology ) (ABET ) ، باشد. ABET فهرستی از برنامه های مهندسی و نیز برنامه های فن آوری مهندسی تأیید شده را در وب سایت خود ارائه داده است.  

تحصیلات تکمیلی رشته مهندسی در ایالات متحده

برنامه های تحصیلی مقطع تحصیلات تکمیلی فرصت های متنوعی را برای تحصیلات تخصصی پیشرفته فراهم می سازند. تعداد محدودی از برنامه های کارشناسی ارشد گسترده تر هم برای فراهم ساختن فرصت های شغلی برای آن دسته از افرادی که می خواهند مهندس شوند اما مدرک کارشناسی خود را در رشته دیگری اخذ کنند ایجاد شده است. به هر حال، پذیرش و تحصیل در این برنامه ها باز هم مستلزم برخورداری از بنیه علمی قوی در زمینه ریاضیات و علوم است، و بسته به برنامه آموزشی و میزان دروس مرتبطی که دانشجویان قبلاً به اتمام رسانده اند، ممکن است بیشتر از دو سال معمول طول بکشد.    

ABET ، سازمان حرفه ای تأیید کننده تحصیلات مهندسی، فقط اولین برنامه های مهندسی حرفه ای دارای مدرک را تأیید می کند، که در بسیاری از دانشگاه ها شامل برنامه های مقطع کارشناسی می شود؛ اما گاهی (همان طور که در بالا اشاره شد) در مقطع کارشناسی ارشد هم ارائه می گردد. بیشتر برنامه های مقطع کارشناسی ارشد واجد شرایط تأیید حرفه ای نیستند زیرا آموزش های آنها در سطحی پیشرفته است.

در اکثر برنامه های تحصیلات تکمیلی پیشرفته مهندسی، دانشجویان یک گرایش خاص را انتخاب می کنند، که غالباً یکی از زیر رشته های پنج تخصص عمده مهندسی (مهندسی شیمی، عمران، برق، صنایع، و مکانیک) است. به عنوان مثال، دانشجویی که دارای مدرک کارشناسی در رشته مهندسی عمران است می تواند تحصیلات کارشناسی ارشد خود را در رشته های مهندسی محیط زیست، مهندسی سازه، و غیره ادامه دهد. دانشجویانی که تحصیلات کارشناسی ارشد خود را در رشته مهندسی ادامه می دهند، تحقیقاتی را انجام می دهند و در پروژه های طراحی خلاق شرکت می کنند. 

برنامه های دکترای مهندسی عموماً مستلزم دو الی چهار سال تحصیل بعد از مقطع کارشناسی ارشد است و برای آن دسته از مهندسینی در نظر گرفته شده است که مایل هستند در سمت هایی در زمینه پژوهش، توسعه محصولات یا تدریس در دانشگاه ها مشغول به خدمت شوند.