تحصیلات بیو پزشکی یکی از تازه ترین و مهیج ترین شاخه های مهندسی است، و می تواند به گزینه های شغلی مختلفی بیانجامد. در ایالات متحده آمریکا، رشته های اصلی در مهندسی بیوپزشکی در مقطع کارشناسی، به طور فزاینده ای به عنوان گزینه عرضه می شوند، با وجود اینکه اکثر مشاغل در این رشته ملزم به داشتن کمی تحصیلات در مقطع تکمیلی نیز می باشند.

شما باید هر چه زودتر با مطالعه دوره های انگلیسی، زیست شناسی، جبر، هندسه مسطحه، مثلثات، ریاضیات پیشترفته، شیمی و فیزیک در دبیرستان، برای تحصیلات در رشته مهندسی در آمریکا آماده شوید. دوره های کامپیوتری و داشتن پایه ای در سایر رشته ها، مانند تاریخ و زبان نیز حائز اهمیت است.

طی پردازش تقاضانامه برای مقطع کارشناسی ، دانشگاهها اصل ریز نمرات تحصیلی، و یا در صورت در دسترس نبودن اصل، نسخه های تایید شده رسمی آن را درخواست خواهند کرد. تمامی برنامه ها لازم می دانند که شما در زبان انگلیسی مهارت داشته باشید (به طور معمول با گذراندن آزمون TOEFL ). از شما خواسته می شود که یک فرم تقاضا پر کرده وهزینه پردازش آن را پرداخت نمایید. اکثر اوقات نمرات استدلال SAT و /یا دو یا سه رشته SAT برای متقاضیان مقطع کارشناسی درخواست خواهد شد، با وجود این که برای برخی از دانشگاه ها این امر در رابطه با دانشجویان خارجی، و برای بعضی دیگر به طور کل الزامی نیست. دانشگاههایی که بیشتر گزینشی هستند، اکثر اوقات شرایط مکملی را مانند توصیه از سوی معلم، اطلاعات در مورد فعالیتهای فوق برنامه ای، و یک یا چند انشاء کوتاه، درخواست می کنند.

داشتن آگاهی در ارتباط با دو مورد متمایز

هنگام بررسی برنامه های مورد نظر جهت درخواست، از فرق بین مطالعات مهندسی و مطالعات فناوری مهندسی آگاه باشید.  فناوری مهندسی (وتکنیسین مهندسی) ، در حالی که ورود به بسیاری ازمشاغل پشتیبانی مهندسی بیو پزشکی را امکان پذیر می سازد، اما این برنامه بیشتر بر فناوری عملی در زمینه مربوطه تاکید دارد تا بر تئوری، و معمولاً امکان انتقال اعتبار به رشته های مهندسی را میسر نمی سازد.

تفاوت دیگری که بین مهندسی بیو پزشکی و مهندسی زیستی وجود دارد این است که مهندسی بیو پزشکی معمولاً بر سیستمهای زیستی انسانی و کاربرد مهندسی در مسائل بهداشتی انسانی تمرکز دارد. مهندسی زیستی بطور معمول بر سیسمهای غیر زیستی شناسی انسانی با کاربرد در کشاورزی و سایر صنایع (" برنامه های  مهندسی زیستی" ممکن است شامل هر یک و یا هر دوی زمینه ها باشد) تاکید دارد. دوره تحصیلی، از یک برنامه تا برنامه ای  دیگر می تواند به طور قابل توجه ای متفاوت باشد، به ویژه در مقطع تکمیلی؛ بنابراین لازم است که شرایط ورود به دوره، دروس انتخابی موجود، و زمینه های پژوهشی دانشکده را تحت بررسی قرار دهید.

تایید اعتبار حرفه ای

برنامه های مهندسی دانشگاهی از سوی هیئت تأیید اعتبار آموزش مهندسی و فناوری (ABET) به رسمیت شناخته می شوند. اگر شما برای اولین بار وارد یک برنامه دانشگاهی حرفه ای می شوید (به طور معمول برنامه های مقطع کارشناسی چهار ساله هستند)، یک برنامه مورد تائید ABET را انتخاب کنید. اکثر برنامه های مقطع تکمیلی مشمول دریافت تایید اعتبارحرفه ای نیستند زیرا تعلیمات آنها در سطح پیشرفته و تخصصی قرار دارد. همچنین، این امر شامل دوره های دو ساله مهندسی است، زیرا آنهایی که چنین برنامه هایی را به پایان می رسانند، باید قبل از اینکه بتوانند واجد شرایط دریافت مدرک حرفه ای شوند، دوره چهار ساله کارشناسی را به اتمام رسانیده باشند. ABET تایید اعتبار برنامه های مهندسی حرفه ای را در وب سایت www.abet.org فهرست کرده است.

 گزینه های تحصیلی مقطع کارشناسی

درایالات متحده آمریکا گزینه های فراوانی در مقطع کارشناسی مهندسی در دسترس است. دانشگاههای آمریکا دوره دو ساله کاردانی را در مهندسی ارائه می دهند که برای انتقال به مطالعات در سطح کارشناسی، دوره های کارشناسی چهار و پنج ساله، و برنامه های ترکیب شده کارشناسی و کارشناسی ارشد  پنج تا شش ساله (که مدرک دانشگاهی در مقطع تکمیلی مهندسی، بازرگانی، سیاست عمومی، و یا دوره دیگری در کنار مدرک دانشگاهی کارشناسی در مهندسی)، طرح ریزی شده است.

برنامه های کارشناسی مهندسی 2-3  بطور معمول شامل دوره های سه ساله علوم انسانی هستند، و سپس دو سال مطالعات مهندسی بدنبال دارند.  دانشجویانی که برنامه 2-3 را تکمیل می کنند، دو مدرک دانشگاهی دریافت می کنند: یکی در هنرهای آزاد، و دیگری در مهندسی. دانشجویان می توانند این برنامه ها را در یک دانشگاه و یا در دو دانشگاه متفاوت که دارای موافقت نامه 2-3 هستند، (یکی که در هنرهای آزاد قوی است و دیگری در مهندسی) به پایان رسانند.

سایردانشگاهای مهندسی، برنامه های آموزشی پنج ساله با تشریک مساعی ارائه می دهند، که در آن دانشجویان بطور متناوب دوره های مهندسی را با استخدام تمام وقت در مشاغل مربوط به مهندسی به انجام می رسانند. برنامه های آموزشی با تشریک مساعی به دانشجویان، این امکان را می دهد که در حین تحصیل، تجربه کاری با ارزشی را  کسب کنند.

برنامه تحصیلی دوره چهار-پنج ساله مهندسی، از یک دانشگاه به دانشگاه دیگری متفاوت است. اما اکثر برنامه ها شامل دوره های حساب دیفرانسیل و انتگرال، ریاضیات کاربردی، فیزیک، برنامه ریزی رایانه، دانش دماپویایی، و شیمی به علاوه دوره های حرفه ای در مهندسی بیو پزشکی است.  دانشجویان مهندسی بیو پزشکی بطور معمول به فرا گیری دوره های فیزیولوژی و طراحی سیستمهای فیزیولوژی، به علاوه دوره های علوم زیستی دیگر خواهند پرداخت. به علاوه، دانشجویان باید شرایط لازم را در ارتباط با علوم اجتماعی، ارتباطات وعلوم انسانی تکمیل نمایند.

در سطح کارشناسی، دوره های لازم جهت کسب پایه برای اشتغال به حرفه مهندسی به حدی سخت است که فرصت های تخصصی را محدود می کند. بسیاری از دانشگاه ها مدرک دانشگاهی عمومی در مهندسی و یا دررشته های علمی مهندسی پایه،  با کاربست پذیری در مهندسی بیو پزشکی (مانند مهندسی الکتریک یا مکانیک) را ارائه می دهند، تا اینکه مدرک دانشگاهی تخصصی در مهندسی بیو پزشکی. در ایالات متحده آمریکا، ورود به برنامه مهندسی بیو پزشکی در مقطع تکمیلی، با در دست داشتن مدرک کارشناسی مهندسی عمومی و یا مدرک دانشگاهی در تخصص دیگر مهندسی، بسیار رایج است، بنا بر این نگران نباشید اگر دانشگاه  شما مدرک کارشناسی در تخصص مهندسی بیو پزشکی ارائه نمی کند.

تقاضا نامه برای آموزش در مقطع تکمیلی

شرایط پذیرش برای برنامه های بیو پزشکی در مقطع تکمیلی، عموماً مستلزم کسب نمرات خوب در سطح کارشناسی، نمرات توفل / TOEFL ، و گاهی اوقات نمرات آزمون ورودی به مقطع تکمیلی ( GRE ) کلی و یا آزمونهای رشته ای، به علاوه نامه توصیه واظهارنامه دانشجو برای تبیین اهداف خود است.

برنامه های تحصیلی کارشناسی ارشد در مهندسی بیو پزشکی بر مطالعات تخصصی تاکید دارند. شما می توانید در ارتباط با حل و فصل مشکلات مربوط به کوچکترین واحد های بدن در زمینه هایی مانند مهندسی بیو مولکولی، پیدایشی، سلولی، و یا  بافتی کار کنید. و یا می توانید در سطحی گسترده تر کار کنید مراقبتهای بهداشتی  را در برنامه هایی که بر مهندسی سیستم مراقبتهای بهداشتی/ بالینی تاکید دارند، بهتر کرده و مقرون به صرفه نمایید.
و یا به فراگیری مهندسی بیو پزشکی / مهندسی توانبخشی سنتی با تاکید بر برآوردن نیازهای فردی اشخاص معلول، از طریق طراحی اعضای مصنوعی و یا دستگاههای ویژه بپردازید.

برنامه های تحصیلی دکترا عموماً مستلزم دو تا چهار سال تحصیل بعد از کارشناسی ارشد بوده، و برای بسیاری از مشاغل پژوهشی به علاوه شغل استادی در دانشگاه لازم است.