کار با کامپیوتر از این شهرت و اعتبار برخوردار است که مسیرهای شغلی را فرا روی افراد قرار می دهد که به تحصیلات رسمی نیاز ندارد —نمونه معروف آن آقای «بیل گیتس» (Bill Gates ) بود که تحصیلات خود در دانشگاه هاروارد را ناتمام گذاشت و به تأسیس شرکت مایکروسافت همت گماشت. به هرحال، امروزه، ورود به بازار کار و پیشرفت برای افرادی که مهارت های خود را با ارائه مدارک تحصیلی و گواهینامه های آموزشی مستند می سازند به مراتب راحت تر است —اکثر مشاغل مرتبط با کامپیوتر به دنبال افرادی هستند که دارای مدارک رسمی می باشند، و در تعداد فزاینده ای از حیطه های شغلی، تحصیلات تکمیلی استاندارد است.
به طور اخص، در خصوص مشاغل مرتبط با پشتیبانی فن آوری، کارفرمایان غالباً درخواست می کنند که داوطلبین از طریق تکمیل گواهی های به رسمیت شناخته شده در صنعت ثابت کنند که از دانش و معلومات لازم برای احراز شغل برخوردار هستند.. چنین گواهی هایی معمولاً پیش شرط های تحصیلی خاصی ندارند، اما عموماً به تجارب کاری مرتبط نیاز دارند. آنها همیشه (در خصوص گواهی های به رسمیت شناخته شده) مستلزم برخورداری از دانش و معلومات عمیق در زمینه موضوعاتی هستند که که در آزمون های اعطای گواهی تحت پوشش قرار می گیرند، و گواهی های آنها باید به موازات تغییرات فن آوری تجدید شود. گواهی ها عموماً بیشتر روی مهارت های عملی و دانش سیستم ها و فرایندهای خاص تمرکز می کنند تا تئوری ها، و، گرچه غالباً به تنهایی برای ورود به بسیاری از مشاغل کافی هستند، اغلب مکمل تحصیلات دانشگاهی محسوب می شوند، نه جایگزین آنها.
دانشکده های دو ساله محلی و فنی مجموعه ای برنامه های مرتبط با اطلاعات فن آوری را ارائه می دهند، از قبیل مدارک کاردانی یک یا دو ساله علوم (A.S. ) یا کاردانی علوم کاربردی (A.A.S. ) و نیز برنامه های اعطای گواهی که معمولاً بین شش ماه تا یک سال طول می کشند و آموزش هایی را برای ورود مستقیم به مشاغلی در حیطه هایی مانند تعمیر و نگهداری کامپیوتر، وارد کردن داده ها، یا عملیات کامپیوتر ارائه می دهند.
گرچه A.A.S. یک مدرک حرفه ای است که غالباً نمی توان واحدهای گذرانده شده طی آن را به تحصیلات عالی انتقال داد، تحصیل در چارچوب یک برنامه A.S. غالباً مشابه دو سال اول یک برنامه کارشناسی است. دانشجویان باید بررسی کنند چه توافق هایی با مؤسسات آموزش عالی چهار ساله وجود دارد و مؤسسه دو ساله چه پشتیبانی هایی را برای تسهیل در انتقال واحدها ارائه می دهد.
برنامه های مقطع کارشناسی به منظور فراهم نمودن دانش و معلومات گسترده و مهارت های فنی برای دانشجویان طراحی شده است، و این امکان را برای آنها فراهم می سازد که از بین دو گزینه ادامه تحصیل به مقطع تحصیلات تکمیلی و یا ورود مستقیم به مشاغل حرفه ای یکی را انتخاب کنند.
تخصص در مقطع کارشناسی چندان متداول نیست (و در حقیقت «هیئت تأیید مهندسی و فن آوری» (Accreditation Board for Engineering and Technology ) ، که نهاد حرفه ای مسئول تأیید برنامه های تحصیلی مرتبط با علوم کامپیوتر است، از آن ممانعت به عمل می آورد). دانشجویان تحصیلات خود را با ترکیبی از یک برنامه آموزشی اصلی مشتمل بر دروسی در زمینه حیطه هایی خارج از رشته تحصیلی خود و دروس مقدماتی در زمینه ریاضیات، برنامه نویسی و سایر حیطه های مرتبط به ITآغاز می کند. برنامه های سیستم های اطلاعاتی با جهت گیری تجاری اغلب مستلزم گذراندن دروسی در زمینه رشته هایی مانند اقتصاد، آمار بازرگانی و بازاریابی نیز می باشد. دانشجویان IT طی سال های سوم و چهارم تحصیلات خود، یک سری دروس اختیاری پیشرفته را در زمینه مجموعه ای از رشته های مختلف انتخاب می کنند.
رشته های مرتبط با IT معمولاً بسیار رقابت آمیز هستند. دانشجویان می توانند شانس کاریابی سریع خود را به میزان قابل ملاحظه ای از طریق کسب تجربه عملی در حین تحصیل و تکمیل تحصیلات دانشگاهی خود با آموزش های ضمن خدمت دوره های کار آموزی بهبود بخشند. ممکن است برخی از دانشگاه ها فرصت های پژوهشی یا دستیاری آزمایشگاه را برای دانشجویان فوق العاده ممتاز مقاطع کارشناسی ارائه دهند. روش دیگر برای بهبود بخشیدن فرصت های اشتغال، گرفتن دروس اختیاری در زمینه سایر رشته های مفید در محل کار است. علاوه بر تسلط به زبان خارجی و مهارت های بین فرهنگی (امتیازاتی که اکثر دانشجویان خارجی از قبل از آنها برخوردار هستند)، کارفرمایان غالباً به دنبال دانشجویانی هستند که دوره های آموزشی را در زمینه حسابداری، بازاریابی و مدیریت گذرانده باشند.
دانشجویانی که در حال بررسی برنامه های تحصیلات تکمیلی مرتبط با کامپیوتر هستند باید بررسی و اطمینان حاصل کنند که تخصص هایی که ارائه می شود و نیزعلایق پژوهشی اعضای هیئت علمی متناسب با اهداف آنها است. به هر حال، لازم به تذکر است که فعالیت های آموزشی که به اخذ مدرک تحصیلات تکمیلی می انجامد نمی تواند تفاوت قابل ملاحظه ای با همان فعالیت های آموزشی داشته باشد که به عنوان تخصص در چارچوب یک رشته تحصیلی وسیع تر ارائه می گردد. به عنوان مثال، دو برنامه متفاوت ممکن است ضرورتاً شامل فعالیت های آموزشی یکسان باشند، اما یکی مدرکی را در زمینه هوش مصنوعی و دیگری مدرکی را در زمینه علوم کامپیوتر اعطا کند. ( همین قانون در مورد مقطع کارشناسی، که طی آن مدارک تخصصی کمتر متداول هستند، نیز صدق می کند.)
متقاضیان مدرک کارشناسی ارشد در زمینه رشته های مرتبط با علوم کامپیوتر باید از دانش و معلومات قوی در زمینه ریاضیات و تجربه کار با کامپیوتر برخوردار باشند؛ اما ضرورتی ندارد که آنها حتماً دارای مدرک کارشناسی در رشته IT باشند. افرادی که لیسانس مهندسی و یا ریاضیات دارند عموماً در مقطع تحصیلات تکمیلی IT پذیرفته می شوند، حال آنکه افرادی که دارای پیشینه های تحصیلی دیگر هستند نیز ممکن است پذیرفته شوند مشروط به اینکه بتوانند دانش کامپیوتر و دانش و معلومات ریاضی فوق العاده ای را از خود نشان دهند.
پذیرش در اکثر برنامه های تحصیلات تکمیلی مرتبط با IT مستلزم قبولی در آزمون GRE است، و بخش کمی آزمون مذکور از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. در عوض آزمون GMAT ممکن است برای برنامه های تحصیلی مرتبط با سیستم های اطلاعاتی و سایر برنامه های کامپیوتری تجارت مدار لازم باشد. همچنین دانشجویان خارجی باید از مهارت های زبان انگلیسی بسیار خوبی برخوردار باشند.
گاهی کمک های مالی در مقطع تحصیلات تکمیلی موجود است، به ویژه به این دلیل که گروه های علوم کامپیوتر اغلب یارانه های کمک هزینه های پژوهشی دریافت می کنند. دستیاران آموزشی و پژوهشی ممکن است از معافیت های شهریه و نیز مستمری ماهیانه برخوردار گردند.
برنامه های Ph.D. در زمینه رشته های IT فارغ التحصیلان را برای سمت هایی نظیر عضویت در هیئت علمی دانشگاه ها و نیز مشاغل پژوهشی و مشاوره ای سطح بالا آماده می سازد. داوطلبین Ph.D. باید پایان نامه ای ارائه دهند که مستلزم انجام تحقیقات مستقل است.
|