مشاور: خوش آمدید! این ادامه پادکست قبلی است. در پادکست قبلی ما با آزاده، دانشجوی ایرانی که از سه سال پیش در آمریکا مشغول به تحصیل است صحبت می کردیم. آزاده شرح حال خود را امروز با ما درمیان می گذارد.
جسیکا: (اتحادیه دانشجویی VOA) : من در ارتباط با هر دوی شما کمی کنجکاو هستم، چون می دانم که آمریکا و ایران با یکدیگر روابط خوبی ندارند، اما اینگونه به نظر می رسد که علاقه زیادی از سوی دانشجویان وجود دارد، و شما گفتید که بسیاری از دوستان شما برای تحصیل به آمریکا یا سایر کشورها سفر می کنند، و همچنین گفتید که تعداد زیادی با شما تماس می گیرند. در ایران، با این امر که در آمریکا تحصیل می کنید چگونه برخورد می شود، آیا این امری مثبت است، یا اینکه به دلیل فرهنگ سیاسی جاری اینگونه نیست؟
آزاده: من نمی توانم بگویم که این امر منفی است! هیچ به یاد ندارم که کسی به من گفته باشد "وای داری به آمریکا سفر می کنی" مثل اینکه چیز بدی باشد – نه این اتفاق نیافتاده است!
مشاور: نه تنها برای دانشجویان ایرانی، بلکه برای تمامی دانشجویان در سرتاسر دنیا یکی ازمقاصد رویایی برای ادامه تحصیل آمریکا است. به علت انعطاف پذیری برنامه ها، و به خاطر اینکه اساتید همواره از آخرین اطلاعات آگاهی دارند و با دانشجویان به تحقیق می پردازند؛ شما احساس می کنید که جزء گروهی هستید که در آن رشته تحقیق می کند. آنها همچنین کتابهایی را به چاپ می رسانند، و بسیار فعال هستند؛ لذا آمدن به آمریکا برای تحصیل مزیتهایی دارد. من فکر می کنم که ایرانی ها مانند سایر افراد می خواهند برای تحصیل به آنجا سفر کنند. اما تماس گرفتن با آمریکا، پرداخت شهریه از طریق آنلاین، به دلائل سیاسی، همانگونه که آزاده گفت، همواره مشکل آفرین است، و در تمامی مراحل می توانید آنرا حس کنید.
آزاده: از زمانی که اینجا هستم، برای من دریافت پول از سوی والدینم کار ساده ای نیست، زیرا برای ارسال پول آنها باید مراحل طولانی را طی کنند- باید مراحل امنیتی را پشت سر بگذارند. (تحریم) فایده ای ندارد. من و سایر افراد دچار این مشکل بودیم، و باید هزینه فرم تقاضا را پرداخت کنیم، باید مدارک خود را ارسل کنیم و این اصلاً کار ساده ای نیست.
جسیکا: فرم I-20خود را چگونه دریافت کردید؟
آزاده: این مشکل بزرگی است! من فرم I-20ام را دو بار دریافت کردم؛ زیرا بار اول به دلیل مشکل ویزا (دریافت آن سه ماه طول کشید) نتوانستم به آخرین مهلت برسم. وقتی بالاخره ویزا را دریافت کردم باید یک فرم I-20دیگری دریافت می کردم – و هر دو مرتبه پر دردسر بود. بار اول از دوستی که اینجا زندگی می کرد خواستم که آنرا برای من بگیرد و به دبی ارسال نماید – جایی که باید برای انجام مصاحبه با سفارت آمریکا می رفتم. او آنرا به آنجا پست کرد و شانس آوردم که دوستان دیگری در آنجا داشتم و از آدرس آنها برای دریافت آن استفاده کردم. اما این شانس من بود، اگر کسی را ندارید باید منتظر باشید ببینید که آیا آنرا به نشانی منزلتان دریافت خواهید کرد یا خیر!
آزاده: بله! سرویس پست بین کشور من و آمریکا قابل اعتماد نیست.
مشاور: به دلائلی، هر گونه مراسلات پستی که از آمریکا، انگلستان و کانادا ارسال می شود، مفقود می شود. حتی اگر پستچی محل تان را بشناسید و به او بگویید که منتظر نامه ای از آمریکا هستید و او این مورد را زیر نظر داشته باشد. در واقع نامه به محل مربوطه نمی رسد که بتوان حتی آنرا ردیابی کرد!
آزاده: گاهی اوقات این مشکل را داریم ، اما نه همیشه.
جسیکا: شما نامه پذیرش تان را چگونه دریافت کردید؟ آیا به صورت آنلاین بود؟
آزاده: در واقع نامه اول از طریق ایمیل بود و بعد آنرا به نشانی من ارسال کردند. اولین نامه که قبولی را اعلام می کرد به آدرس من ارسال شده بود. مهمرترین مورد I-20است. بار دوم که تقاضای I-20جدیدی کرده بودم، از کسی که به ایران سفر می کرد خواستم که آنرا به همراه خود بیاورد و بعد رفتم و آنرا از او گرفتم. اما این روند طولانی بود زیرا دوست من می باید به مدت سه ساعت رانندگی می کرد تا آنرا به شخصی که به ایران سفر می کرد بدهد. برای من مطمئن تر بود زیرا اگر I-20ام را دریافت نمی کردم، نیمسال بعدی را از دست می دادم.
جسیکا: آیا بار اول این اتفاق افتاد؟
آزاده: سه ماه طول کشید که ویزای من اجازه صدور دریافت کند! اصلاً فکر نمی کردم که بیش از حدود دو هفته طول بکشد. از کارم استعفا داده بودم، آپارتمان را تخلیه کرده و ماشینم را فروخته بودم، و همه چیز برای پرواز به آمریکا آماده بود اما هنوز اجازه صدور ویزا داده نشده بود. به این خاطر یک نیمسال را از دست دادم و مجبور شدم که آنرا به تعویق بیاندازم. این دومین باری بود که مجبور به تعویق انداختن شدم، زیرا بار اول نتوانستم هنگام پذیرش اول کمک هزینه تحصیلی لازم را داشته باشم – لذا آنرا درخواست کردم، و باید برای دریافت آن یک نیمسال منتظر می شدم، بعد نتوانستم به موقع ویزا کسب کنم، پس مجدداً به تعویق انداختم، و در واقع یکسال بعد از اینکه می باید سفر می کردم، آمدم.
جسیکا: آیا می توانید کمی توضیح دهید برای اینکه تعداد زیادی از مردم با روند تقاضای ویزا از ایران، در جایی که نمی توانید به در آنجا به سادگی به سفارت مراجعه نمایید، آشنایی ندارند. می توانید در مورد این روند توضیح دهید؟
آزاده: همانطور که می دانید سفارت آمریکا در کشور من وجود ندارد. بنابراین برای ارسال تقاضا باید به کشورهای دیگری سفر کنیم. به دلائلی، تعداد کشورهایی که می توانیم از طریق آن تقاضای ویزا کنیم بسیار محدود هستند. مطمئن نیستم که الان چگونه است، اما در زمانی که من تقاضا می کردم، فقط دبی، قبرس و ترکیه بودند. و هیچ کشور دیگری! پس من نمی توانستم برای کسب ویزا مثلاً به مالزی سفر کنم. مشکل دیگری نیز وجود داشت. به عنوان مثال، اگر به قبرس سفر می کردم، باید برای قبرس نیز ویزا می گرفتم. و وقتی برای این ویزا مراجعه کنم آنها از من در مورد حمایت مالی سوال خواهند کرد. مشکلات دیگری نیز در ارتباط با سفر یک خانم تک به خارج وجود دارد. آنها از شما می خواهند که یکی از والدین شما را همراهی کند - آنها گفتند که اگر با مادرم سفر کنم کسب ویزا برای رفتن به قبرس راحت تر خواهد بود. علت این را نمی دانم! پس این را رها کردم و به خودم گفتم که به دبی خواهم رفت. برای من راحت تر است. همه به شما می گویند نه به دبی نروید زیرا کسب ویزا از آنجا ( سفارت آمریکا در دبی) بسیار دشوارتر است، و هر کس به قبرس رفته توانسته است ویزا بگیرید، اما دبی خیلی سخت تر است...! این حرفها برای من مهم نبود! به خودم گفتم که وقت زیادی ندارم و باید به دبی سفر کنم. و موفق شدم! خیلی راحت بود! هیچ مشکلی نداشتم. و شایعات زیادی وجود دارد، مثلاً اگر از سوی دانشگاه کمک هزینه تحصیلی دریافت کردید، باید ثابت کنید که از کشورتان حمایت مالی دریافت خواهید کرد و پول کافی در حساب بانکی تان دارید. باید صورتحساب بانکی تان را به مامور نشان دهید. من نمی دانستم که دقیقاً به چه اندازه پول احتیاج دارم و این مورد کمی ریسک داشت. در واقع هیچکس در مورد مبلغ مورد نظر آگاهی ندارد. پس از مادر و پدر، عمو و عمه کمک خواستم تا از سپرده هایشان در حساب بانکی من واریز کنند....البته این امر کاملاً غیر ضروری بود. من کمک تحصیلی کامل داشتم و مامور کنسولی به من گفت: که نیازی به دیدن این اوراق ندارد و حتی نگاهی هم به صورتحسابهای بانکی نکرد. آو گفت که چون کمک هزینه تحصیلی کامل دریافت کردم پس همه چیز خوب است!
اما روند دریافت اجازه برای صدور ویزا بدترین مورد است. گاهی اوقات این مرحله بسیار طولانی است و شما ترس و نگرانی دارید و احساس بدی به شما دست می دهد. با خودتان فکر می کنید که اگر ویزا کسب نکنید، پس همه چیز را از دست خواهید داد.
مشاور: بله و کلاسهایتان را از دست دادید چون منتظر اجازه صدور ویزا بودید...
آزاده: دقیقاً اینطور است!
مشاور: بسیار پر دغدغه است.
آزاده: بله بسیار پردغدغه است! این روند واقعاً خیلی پردغدغه بود. احساس بدی که بهم دست داده بود را هنوز دارم. با وجود اینکه سیاست ویزای "چند بار ورود" را قبول کردند، اما هنوز این مشکل را دارم. اینگونه احساس می کنم که اگر بخواهم تقاضای ویزای "چند بار ورود" کنم، در واقع باید مجدداً تقاضای ویزا کنم....
جسیکا: زیرا الان یک ویزا دارید، اما باید ویزای جدیدی بگیرید....
آزاده: بله! برای دریافت آن ویزای جدید باید مدت زیادی برای کسب اجازه صدور ویزا منتظر بمانم. و اگر این اجازه صادر نشد، چطور می شود؟ هنوز فکر می کنم که نمی توانم برای دیدن خانواده ام به آنجا سفر کنم. الان دو سال است که آنها را ندیدم، و فکر می کنم که تابستان آینده به کشورم سفر کنم، که در واقع سال چهارم من خواهد بود و ندیدن آنها دیگر غیر ممکن بنظر می رسد. سخت است! اما هنوز در مورد این روند احساس فشار می کنم.
جسیکا: ویزا را برای مدت زمان تحصیل تان در آمریکا دارید – درست است؟ پس این مسئله سه ماه چیست؟
مشاور: سه ماه اعتبار مهری است که به شما اجازه ورود به آمریکا را می دهد. ویزای ماندن شما نیست، به شما اجازه ماندن نمی دهد. در فرودگاه محل ورود، مامور پلیس که با شما مصاحبه می کند، برای شما مدت زمان لازم برای تحصیل را تعیین می کند و اجازه اقامت برای مدت زمان تحصیل را صادر می کند، و آنرا تغییر می دهد. مدت زمان سه ماهه وقت برای ورود به آمریکا را در نظر گرفته شده است، و برای دانشجویانی که الان تقاضا می کنند "ویزای یکبار ورود" تغییر داده شده است. الان اگر برای مصاحبه ویزا مراجعه نمایید و اجازه صدور ویزا را دریافت کنید، واجد شرایط دریافت ویزای "چند بار ورود" خواهید بود، اما افرادی مانند آزاده که الان اینجا حضور دارند، باید به آنجا بازگردند و مجدداً مصاحبه انجام دهند. زیرا تمام دانشجویان خارجی که در آمریکا حضور دارند قادر به تغییر ویزای خود نیستند. آنها باید به کشور خود بازگردند و مجدداً تقاضای ویزا کنند. پس برای همه اینگونه است، اما مشکل در اینجاست که ما سفارتخانه نداریم و این امر دشوارتراست.
جسیکا: پس احتمالاً امسال را خواهید گذراند و بعد تمامی مراحلی را که بار اول طی کردید را مجدداً طی خواهید کرد.
این توسطEducationUSAIran.comتهیه شده است.
