تحصیلات متوسطه و ابتدایی در ایالات متحده

» سایر گزینه های تحصیلی در ایالات متحده آمریکا تحصیلات متوسطه و ابتدایی در ایالات متحده

تحصیلات متوسطه و ابتدایی در ایالات متحده

مدارس دولتی ایالات متحده آموزش هایی را برای کلیه ساکنین این کشور ارائه می دهند، صرف نظر از نژاد، جنسیت، مذهب، معلولیت یا درآمد خانوادگی. مدارس خصوصی ایالات متحده مجموعه ای از گزینه های اضافی دیگری را نیز فراهم می کنند، از آموزش های مذهبی گرفته تا محیط هایی که به طور اخص در زمینه آمادگی برای دانشگاه، ایجاد خود انضباطی، حمایت از کودکان دچار اختلالات یادگیری، یا سایر اهداف ویژه فعالیت می کنند. هر دو نوع آموزش مطالب زیادی برای ارائه به دانش آموزان خارجی دارند، چه افرادی که به اتفاق والدین خود به ایالات متحده می آیند و چه افرادی که به دنبال یک تجربه آموزشی مستقل در یک مدرسه شبانه روزی هستند.

سازمان مدارس و آموزش ها

در ایالات متحده، کودکان تحصیلات خود را در سن شش سالگی آغاز می کنند (آنها ممکن است با حضور در کودکستان در سن پنج سالگی و یا حتی زودتر در مهد کودک برای آغاز این مرحله، یعنی کلاس اول، آماده شوند). بعد از آن، دانش آموزان معمولاً کلاس یک تا دوازده را پشت سر می گذارند و در سن هجده سالگی تحصیلات مقطع متوسطه خود را به پایان می رسانند و سپس یا وارد بازار کار می شوند و یا به دانشگاه می روند. طبق قوانین کلیه ایالات آمریکا، کودکان باید تا سن حداقل شانزده سالگی در مدرسه حضور یابند.

سال تحصیلی عموماً از ماه سپتامبر آغاز می شود و تا ماه ژوئن ادامه می یابد، گرچه تعداد فراینده ای از مدارس کلاس های درس خود را در طول سال برگزار می کنند و در عوض در خلال سال تحصیلی چندین تعطیلی کوتاه مدت دارند. مقاطع تحصیلی با مدرسه ابتدایی (کلاس های اول تا ششم یا اول تا هشتم) شروع می شود، بعد از آن مقطع متوسطه یا دبیرستان (عموماً شامل کلاس های نه تا دوازده) آغاز می شود که گاهی قبل از آن یک دوره دبیرستان مقدماتی یا راهنمایی (که ممکن است شامل کلاس های شش تا هشت یا هفت تا نه باشد) وجود دارد. اینکه دقیقاً چه کلاس هایی در چه مقطعی قرار می گیرد متغیر است.

کلاس های مقطع ابتدایی شامل آموزش های پایه هستند: حساب، خواندن، نوشتن، و معمولاً هنر، مطالعات اجتماعی، علوم و ورزش. در مقطع راهنمایی، برنامه تحصیلی توسعه می یابد و شامل موضوعات درسی مانند زبان های خارجی می شود و در مقطع دبیرستان، دانش آموزان غالباً می توانند از بین مجموعه وسیعی از دروس انتخابی، درس های مورد علاقه خود را انتخاب کنند.

مدارس دولتی ایالات متحده می کوشند انواع مختلف دانش آموزان را به عنوان شهروندان، اعضای خانواده و کارکنانی مفید برای کلیه جنبه های زندگی آماده سازند. یک برنامه درسی «عمومی» یا «جامع» غالباً ارائه می گردد که از افراد با اهداف آموزشی مختلف ثبت نام می کنددانش آموزان علاقمند به تحصیلات دانشگاهی و دانش آموزانی که برای کسب و کار آماده می شوند دوره های آموزشی مختلفی را انتخاب می کنند تا خود را برای مسیرهای شغلی مورد نظر خود آماده نمایند. به هر حال، مدارس متوسطه دولتی ممکن است کاملاً جنبه آمادگی برای دانشگاه داشته باشند و یا فنی- حرفه ای باشند و تقریباً همه این مدارس دانش آموزان را تا حدودی «استعداد یابی» و آنها را بر اساس دانش و توانمندی هایشان به سطوح مختلفی تقسیم می کنند.

در ایالات متحده هیچ آزمون کشوری برای تکمیل تحصیلات متوسطه لازم نیست. (گرچه، بسیاری از ایالات دارای چنین آزمونی هستند) عموماً، دانش آموزان باید تعداد معینی واحد را بگذرانند و دوره های آموزشی خاصی را با موفقیت طی کنند تا بتوانند شرایط فارغ التحصیلی از دبیرستان را احراز کنند. شرایط دقیق متغیر است.

نوع مدارس، منابع مالی، و کنترل

درصد بالایی از دانش آموزان مقاطع ابتدایی و متوسطه ایالات متحده (88.3 درصد در سال 2007) به مدارس دولتی می روند. کنگره ایالات متحده از سال 1876 کلیه ایالات را ملزم ساخته است که نظام های آموزشی دولتی برای ساکنین خود فراهم کنند. خط مشی ها و سیاست های این گونه مدارس توسط قانونگذاران ایالتی وضع می گردد، و جزئیات خطی مشی ها و مدیریت کلی مدارس بر عهده هیئت منتخب مسئول آموزش و پرورش محل و سرپرست آموزش و پرورش، که توسط هر هیئت منصوب می گردد، گذاشته می شود. مدیریت روزمره توسط مدیر هر مدرسه اعمال می شود.

بودجه مدارس دولتی در درجه اول توسط ایالات (از محل مالیاتی هایی که ساکنین ایالت می پردازند) و بخشی از آن توسط دولت محلی تأمین می گردد. دولت فدرال بخش های بسیار کوچکتری از بودجه را تأمین می کند، که عموماً صرف ساخت و ساز، حمل و نقل یا سایر اهداف غیر آموزشی می گردد. ساکنین ایالت می توانند فرزندان خود را به صورت رایگان به این مدارس بفرستند (گرچه عموماً باید از یک مدرسه تعیین شده در محدوده ناحیه خود استفاده کنند و در غیر این صورت باید شهریه بپردازند).

تقریباً 11 درصد از دانش آموزان مقاطع ابتدایی و دبیرستان ایالات متحده به مدارس خصوصی می روند. اکثر این مدارس (حدود سه چهارم آنها) وابسته به ادیان و مذاهب هستند، گرچه داشن آموزان مذاهب دیگر را نیز می پذیرند. تقریباً نیمی از مدارس مذهبی کاتولیک هستند؛ به هر حال،هر فرد یا سازمانی می تواند مدرسه ای را برای هر هدف آموزشی تأسیس کند (مشروط به اینکه مقررات ایالتی رعایت گردد)، و مدارس خصوصی مظهر مجموعه وسیعی از پیشینه ها و فلسفه های گوناگون هستند.

مدارس خصوصی باید بخش مهمی از بودجه های خود را از طریق شهریه ها تأمین کنند، گرچه ممکن است بودجه هایی را از کلیسای خود، اعانات یا سایر منابع نیز کسب کنند. متوسط شهریه یک مدرسه خصوصی آمریکایی در سال 2003، طبق بررسی هایی که توسط مؤسسه «کاتو» (Cato Institute) انجام شده، 4689 دلار بود. متوسط شهریه مدارس ابتدایی کمتر از 3500 دلار و متوسط شهریه دبیرستان ها 6052 دلار بود. مدارس وابسته به کلیسا معمولاً ارزانتر هستند، و مدارس شبانه روزی که غذا و مسکن دانش آموزان خود را فراهم می کنند، ممکن است 20000 دلار یا غالباً مبلغ به مراتب بیشتری را به عنوان شهریه مطالبه کنند.

تأیید

گرچه فرایند بررسی و تأیید مدارک در ایالات متحده در مقطع بعد از متوسطه بسیار مهم تلقی می شود، تأیید مدارک تحصیلی مقاطع ابتدایی و دبیرستان چندان متداول نیست. این تفاوت به احتمال قوی به این خاطر است که در این مقاطع، مدارس دولتی (که اکثر دانش آموزان در آنها حضور می یابند) از همان جهاتی مورد نظارت و بازنگری ایالات قرار می گیرند که تأیید کنندگان برآنها نظارت می کنند. در حقیقت، برخی از ایالات به فرایند بررسی خود به عنوان «تأیید» (واژه مترادف رایج تر «تصدیق» ) اشاره می کنند. به ندرت پیش می آید که مدارس دولتی ایالات متحده به دنبال بررسی و تأیید توسط یک سازمان تأیید کننده خصوصی باشندزیرا چنین کاری تا حدود زیادی تکرار همان کارهایی محسوب می شود که ایالت انجام می دهد و هزینه های اضافی در بر دارد.

همچنین ایالت یک سری اختیارات نظارتی بر مدارس خصوصی دارد. این نظارت ها غالباً کم هستند و ممکن است محدود به حصول اطمینان از عدم نقض مقررات بهداشتی و سلامتی و امنیتی توسط مدارس، جلوگیری از تبلیغات دروغین و غیره باشند، اما برخی از ایالات همچنین حداقل هایی را برای آمادگی معلمین، دروسی که ارائه می گردد، بودجه و سایر حیطه های اصولی تر تعیین می کنند. مدارس خصوصی تر ممکن است به صورت عمیق تر توسط سازمان های وابسته به کلیسا مورد نظارت و بازنگری قرار گیرند، و یا ممکن است برای حفظ استانداردهای کیفی به یک انجمن حرفه ای یا سازمان تأیید کننده متوسل شوند. تعدادی از این گروه ها وجود دارد، از جمله سازمان های تأیید کننده منطقه ای فعال در تحصیلات بعد از مقطع متوسطه، «انجمن ملی مدارس مستقل»، سایر انجمن های عضو «شورای تحصیلات خصوصی آمریکا»، «انجمن مدارس مسیحی آمریکا»، و «انجمن بین المللی مدارس مسیحی».

گرچه بسیاری از مدارس خصوصی تأیید می شوند، سایر مدارس غالباً به دلایلی غیر از کیفیت برنامه مورد تأیید قرار نمی گیرند. به هر حال، والدین دانش آموزان خارجی باید بررسی کنند که قوانین کشورشان در خصوص به رسمیت شناختن مدارک تحصیلی مقاطع ابتدایی و متوسطه ایالات متحده چیست و اطمینان حاصل کنند که تحصیلات فرزند آنها در کشور خودشان به رسمیت شناخته خواهد شد.

دانش آموزان خارجی و مدارس ایالات متحده

انتخاب مدرسه

با وجود تقریباً 119000 مدرسه ابتدایی و متوسطه در ایالات متحده، به نظر می رسد که گزینه های زیادی فرا روی دانش آموزان قرار داشته باشد، اما احتمالاً دانش آموزان از همان آغاز به خاطر محل سکونت والدین و خویشاوندان و یا نیاز به امکانات شبانه روزی (گزینه ای که توسط «فقط» شاید چهارصد مدرسه ارائه می گردد) محدود می شوند. دانش آموزانی که به مدارس دولتی می روند معمولاً به مدرسه ای در ناحیه خود فرستاده می شوند.

منابع و امکانات زیادی وجود دارد که مدارس آمریکایی را به تفصیل شرح می دهند، به ویژه مدارس خصوصی و شبانه روزی. سازمان های آموزش و پرورش http://nces.ed.gov/globallocator/ایالتی می توانند اطلاعاتی را راجع به نواحی آموزش و پرورش دولتی ارائه دهنداطلاعات تماس و نیز برخی از اطلاعات اولیه نظیر نسبت معلمین به دانش آموزان، مخارج هر دانش آموز، ثبت نام، و متوسط حضور روزانه در مدرسه. وب سایت هایی نظیر ابزار جستجویی که توسط وزارت آموزش و پرورش ایالات متحده پشتیبانی می گردد نیز می توانند اطلاعات بسیار زیادی ارائه دهند.

البته مکاتبه مستقیم با مدارس نیز مهم و ضروری استعلاوه بر درخواست برای پاسخ به سؤالات خاص، اطلاعات عمومی، فرم ها و اوراق درخواست برای پذیرش (از مدارس خصوصی) و تاریخ های ثبت نام (برای مدارس دولتی)، والدین می توانند درخواست کنند که مواردی نظیر کتابچه راهنمای مدرسه، آیین نامه انضباطی و شماره های پیشین خبرنامه های مدرسه در اختیار آنها قرار داده شود تا بتوانند به درک بهتری از مدرسه نائل شوند. و اگر بتوانید سفری به ایالات متحده داشته باشید، بازدید از مدارس و بحث و گفتگو با معلمین، دانش آموزان، و سایر والدین نیز می تواند بسیار مفید باشد.

برخی از پارامترهایی که والدین و دانش آموزان ممکن است مایل باشند در انتخاب یک مدرسه مد نظر قرار دهند به شرح زیر می باشد. خانواده هایی که در صدد انتخاب یک مدرسه هستند باید قبل از انتخاب خانه یا آپارتمان محل سکونت خود، بررسی های لازم را انجام دهند زیرا مدارس بر حسب محل سکونت تخصیص داده می شود.

برنامه ریزی برای پذیرش

بهتر است دانش آموزان یکی دو سال قبل فرایند پذیرش در یک مدرسه خصوصی گزینشی را آغاز کنند. در مدارس دولتی معمولاً چند هفته و یا حتی چند روز قبل از آغاز کلاس ها ثبت نام انجام می گیرد، اما والدین دانش آموزان خارجی بهتر است فرایند ثبت نام را خیلی زودتر شروع کنند وبا مدارس مکاتبه کنند و شرایط و رویه های ثبت نام آنها را بررسی نمایند.

معمولاً کلیه مدارس برای پذیرش نیاز به موارد زیر دارند:

دانش آموزانی که به اتفاق والدین خود به ایالات متحده نیامده اند باید واجد شرایط خاص دیگری هم باشند تا بتوانند ویزا بگیرند.

مدارس گزینشی عموماً شرایط پذیرش دیگری هم برای متقاضیان دارند. این شرایط می تواند شامل ارائه توصیه نامه هایی از طرف معلمین یا سایر افرادی که دانش آموز را می شناسند، مقالات یا نمونه هایی از نوشته های دانش آموز، اظهارنامه والدین راجع به نقاط قوت و نیازهای دانش آموز، و/یا یک آزمون ورودی باشد.

به ویژه برای دانش آموزانی که به تنهایی به ایالات متحده سفر می کنند، لازم است برای موقعیت های مشکل آفرین احتمالی برنامه ریزی هایی انجام دهند و زمانی را برای سازگاری با محیط جدید در نظر بگیرند. باید میزان مسئولیتی که مدرسه محل تحصیل دانش آموز یا سایر نهادهای مسئول در ایالات متحده می توانند بر عهده بگیرند مشخص باشد. شاید بهتر باشد طی مدتی که دانش آموز در ایالات متحده حضور دارد و به ویژه برای موقعیت های اضطراری، والدین یک سرپرست قانونی برای فرزند خود منصوب کنند، زیرا رویه های پزشکی بستری کردن مستلزم اخذ اجازه از والدین یا سرپرست قانونی کودک است.

یکی دیگر از مشکلات معمول برای دانش آموزان غربت زدگی آمیخته با شوک فرهنگ جدید است. شاید بهتر باشد دانش آموزان مقداری مواد خوراکی از خانه با خود بیاورند تا اگر غذای خوابگاه خیلی عجیب و غریب باشد، بتوانند آن را میل کنند. بهتر است راجع به تفاوت های فرهنگی موجود بین ایالات متحده و کشور زادگاه خود مطالعه کنند. ایمیل ها و تماس های تلفنی می تواند در تداوم ارتباط مؤثر باشند و به موازات اینکه دانش آموز با زندگی و تحصیل در ایالات متحده سازگار می گردد از او پشتیبانی کنند..

Ask a Question! Newsletter

بایگانی

Podcasts

بایگانی