» سایر گزینه های تحصیلی در ایالات متحده آمریکا تحصیلات متوسطه و ابتدایی در ایالات متحده
تحصیلات متوسطه و ابتدایی در ایالات متحده
مدارس دولتی ایالات متحده آموزش هایی را برای کلیه ساکنین این کشور ارائه می دهند، صرف نظر از نژاد، جنسیت، مذهب، معلولیت یا درآمد خانوادگی. مدارس خصوصی ایالات متحده مجموعه ای از گزینه های اضافی دیگری را نیز فراهم می کنند، از آموزش های مذهبی گرفته تا محیط هایی که به طور اخص در زمینه آمادگی برای دانشگاه، ایجاد خود انضباطی، حمایت از کودکان دچار اختلالات یادگیری، یا سایر اهداف ویژه فعالیت می کنند. هر دو نوع آموزش مطالب زیادی برای ارائه به دانش آموزان خارجی دارند، چه افرادی که به اتفاق والدین خود به ایالات متحده می آیند و چه افرادی که به دنبال یک تجربه آموزشی مستقل در یک مدرسه شبانه روزی هستند.
سازمان مدارس و آموزش ها
در ایالات متحده، کودکان تحصیلات خود را در سن شش سالگی آغاز می کنند (آنها ممکن است با حضور در کودکستان در سن پنج سالگی و یا حتی زودتر در مهد کودک برای آغاز این مرحله، یعنی کلاس اول، آماده شوند). بعد از آن، دانش آموزان معمولاً کلاس یک تا دوازده را پشت سر می گذارند و در سن هجده سالگی تحصیلات مقطع متوسطه خود را به پایان می رسانند و سپس یا وارد بازار کار می شوند و یا به دانشگاه می روند. طبق قوانین کلیه ایالات آمریکا، کودکان باید تا سن حداقل شانزده سالگی در مدرسه حضور یابند.
سال تحصیلی عموماً از ماه سپتامبر آغاز می شود و تا ماه ژوئن ادامه می یابد، گرچه تعداد فراینده ای از مدارس کلاس های درس خود را در طول سال برگزار می کنند و در عوض در خلال سال تحصیلی چندین تعطیلی کوتاه مدت دارند. مقاطع تحصیلی با مدرسه ابتدایی (کلاس های اول تا ششم یا اول تا هشتم) شروع می شود، بعد از آن مقطع متوسطه یا دبیرستان (عموماً شامل کلاس های نه تا دوازده) آغاز می شود که گاهی قبل از آن یک دوره دبیرستان مقدماتی یا راهنمایی (که ممکن است شامل کلاس های شش تا هشت یا هفت تا نه باشد) وجود دارد. اینکه دقیقاً چه کلاس هایی در چه مقطعی قرار می گیرد متغیر است.
کلاس های مقطع ابتدایی شامل آموزش های پایه هستند: حساب، خواندن، نوشتن، و معمولاً هنر، مطالعات اجتماعی، علوم و ورزش. در مقطع راهنمایی، برنامه تحصیلی توسعه می یابد و شامل موضوعات درسی مانند زبان های خارجی می شود و در مقطع دبیرستان، دانش آموزان غالباً می توانند از بین مجموعه وسیعی از دروس انتخابی، درس های مورد علاقه خود را انتخاب کنند.
مدارس دولتی ایالات متحده می کوشند انواع مختلف دانش آموزان را به عنوان شهروندان، اعضای خانواده و کارکنانی مفید برای کلیه جنبه های زندگی آماده سازند. یک برنامه درسی «عمومی» یا «جامع» غالباً ارائه می گردد که از افراد با اهداف آموزشی مختلف ثبت نام می کند—دانش آموزان علاقمند به تحصیلات دانشگاهی و دانش آموزانی که برای کسب و کار آماده می شوند دوره های آموزشی مختلفی را انتخاب می کنند تا خود را برای مسیرهای شغلی مورد نظر خود آماده نمایند. به هر حال، مدارس متوسطه دولتی ممکن است کاملاً جنبه آمادگی برای دانشگاه داشته باشند و یا فنی- حرفه ای باشند و تقریباً همه این مدارس دانش آموزان را تا حدودی «استعداد یابی» و آنها را بر اساس دانش و توانمندی هایشان به سطوح مختلفی تقسیم می کنند.
در ایالات متحده هیچ آزمون کشوری برای تکمیل تحصیلات متوسطه لازم نیست. (گرچه، بسیاری از ایالات دارای چنین آزمونی هستند) عموماً، دانش آموزان باید تعداد معینی واحد را بگذرانند و دوره های آموزشی خاصی را با موفقیت طی کنند تا بتوانند شرایط فارغ التحصیلی از دبیرستان را احراز کنند. شرایط دقیق متغیر است.
نوع مدارس، منابع مالی، و کنترل
درصد بالایی از دانش آموزان مقاطع ابتدایی و متوسطه ایالات متحده (88.3 درصد در سال 2007) به مدارس دولتی می روند. کنگره ایالات متحده از سال 1876 کلیه ایالات را ملزم ساخته است که نظام های آموزشی دولتی برای ساکنین خود فراهم کنند. خط مشی ها و سیاست های این گونه مدارس توسط قانونگذاران ایالتی وضع می گردد، و جزئیات خطی مشی ها و مدیریت کلی مدارس بر عهده هیئت منتخب مسئول آموزش و پرورش محل و سرپرست آموزش و پرورش، که توسط هر هیئت منصوب می گردد، گذاشته می شود. مدیریت روزمره توسط مدیر هر مدرسه اعمال می شود.
بودجه مدارس دولتی در درجه اول توسط ایالات (از محل مالیاتی هایی که ساکنین ایالت می پردازند) و بخشی از آن توسط دولت محلی تأمین می گردد. دولت فدرال بخش های بسیار کوچکتری از بودجه را تأمین می کند، که عموماً صرف ساخت و ساز، حمل و نقل یا سایر اهداف غیر آموزشی می گردد. ساکنین ایالت می توانند فرزندان خود را به صورت رایگان به این مدارس بفرستند (گرچه عموماً باید از یک مدرسه تعیین شده در محدوده ناحیه خود استفاده کنند و در غیر این صورت باید شهریه بپردازند).
تقریباً 11 درصد از دانش آموزان مقاطع ابتدایی و دبیرستان ایالات متحده به مدارس خصوصی می روند. اکثر این مدارس (حدود سه چهارم آنها) وابسته به ادیان و مذاهب هستند، گرچه داشن آموزان مذاهب دیگر را نیز می پذیرند. تقریباً نیمی از مدارس مذهبی کاتولیک هستند؛ به هر حال،هر فرد یا سازمانی می تواند مدرسه ای را برای هر هدف آموزشی تأسیس کند (مشروط به اینکه مقررات ایالتی رعایت گردد)، و مدارس خصوصی مظهر مجموعه وسیعی از پیشینه ها و فلسفه های گوناگون هستند.
مدارس خصوصی باید بخش مهمی از بودجه های خود را از طریق شهریه ها تأمین کنند، گرچه ممکن است بودجه هایی را از کلیسای خود، اعانات یا سایر منابع نیز کسب کنند. متوسط شهریه یک مدرسه خصوصی آمریکایی در سال 2003، طبق بررسی هایی که توسط مؤسسه «کاتو» (Cato Institute) انجام شده، 4689 دلار بود. متوسط شهریه مدارس ابتدایی کمتر از 3500 دلار و متوسط شهریه دبیرستان ها 6052 دلار بود. مدارس وابسته به کلیسا معمولاً ارزانتر هستند، و مدارس شبانه روزی که غذا و مسکن دانش آموزان خود را فراهم می کنند، ممکن است 20000 دلار یا غالباً مبلغ به مراتب بیشتری را به عنوان شهریه مطالبه کنند.
تأیید
گرچه فرایند بررسی و تأیید مدارک در ایالات متحده در مقطع بعد از متوسطه بسیار مهم تلقی می شود، تأیید مدارک تحصیلی مقاطع ابتدایی و دبیرستان چندان متداول نیست. این تفاوت به احتمال قوی به این خاطر است که در این مقاطع، مدارس دولتی (که اکثر دانش آموزان در آنها حضور می یابند) از همان جهاتی مورد نظارت و بازنگری ایالات قرار می گیرند که تأیید کنندگان برآنها نظارت می کنند. در حقیقت، برخی از ایالات به فرایند بررسی خود به عنوان «تأیید» (واژه مترادف رایج تر «تصدیق» ) اشاره می کنند. به ندرت پیش می آید که مدارس دولتی ایالات متحده به دنبال بررسی و تأیید توسط یک سازمان تأیید کننده خصوصی باشند—زیرا چنین کاری تا حدود زیادی تکرار همان کارهایی محسوب می شود که ایالت انجام می دهد و هزینه های اضافی در بر دارد.
همچنین ایالت یک سری اختیارات نظارتی بر مدارس خصوصی دارد. این نظارت ها غالباً کم هستند و ممکن است محدود به حصول اطمینان از عدم نقض مقررات بهداشتی و سلامتی و امنیتی توسط مدارس، جلوگیری از تبلیغات دروغین و غیره باشند، اما برخی از ایالات همچنین حداقل هایی را برای آمادگی معلمین، دروسی که ارائه می گردد، بودجه و سایر حیطه های اصولی تر تعیین می کنند. مدارس خصوصی تر ممکن است به صورت عمیق تر توسط سازمان های وابسته به کلیسا مورد نظارت و بازنگری قرار گیرند، و یا ممکن است برای حفظ استانداردهای کیفی به یک انجمن حرفه ای یا سازمان تأیید کننده متوسل شوند. تعدادی از این گروه ها وجود دارد، از جمله سازمان های تأیید کننده منطقه ای فعال در تحصیلات بعد از مقطع متوسطه، «انجمن ملی مدارس مستقل»، سایر انجمن های عضو «شورای تحصیلات خصوصی آمریکا»، «انجمن مدارس مسیحی آمریکا»، و «انجمن بین المللی مدارس مسیحی».
گرچه بسیاری از مدارس خصوصی تأیید می شوند، سایر مدارس غالباً به دلایلی غیر از کیفیت برنامه مورد تأیید قرار نمی گیرند. به هر حال، والدین دانش آموزان خارجی باید بررسی کنند که قوانین کشورشان در خصوص به رسمیت شناختن مدارک تحصیلی مقاطع ابتدایی و متوسطه ایالات متحده چیست و اطمینان حاصل کنند که تحصیلات فرزند آنها در کشور خودشان به رسمیت شناخته خواهد شد.
دانش آموزان خارجی و مدارس ایالات متحده
انتخاب مدرسه
با وجود تقریباً 119000 مدرسه ابتدایی و متوسطه در ایالات متحده، به نظر می رسد که گزینه های زیادی فرا روی دانش آموزان قرار داشته باشد، اما احتمالاً دانش آموزان از همان آغاز به خاطر محل سکونت والدین و خویشاوندان و یا نیاز به امکانات شبانه روزی (گزینه ای که توسط «فقط» شاید چهارصد مدرسه ارائه می گردد) محدود می شوند. دانش آموزانی که به مدارس دولتی می روند معمولاً به مدرسه ای در ناحیه خود فرستاده می شوند.
منابع و امکانات زیادی وجود دارد که مدارس آمریکایی را به تفصیل شرح می دهند، به ویژه مدارس خصوصی و شبانه روزی. سازمان های آموزش و پرورش http://nces.ed.gov/globallocator/ایالتی می توانند اطلاعاتی را راجع به نواحی آموزش و پرورش دولتی ارائه دهند—اطلاعات تماس و نیز برخی از اطلاعات اولیه نظیر نسبت معلمین به دانش آموزان، مخارج هر دانش آموز، ثبت نام، و متوسط حضور روزانه در مدرسه. وب سایت هایی نظیر ابزار جستجویی که توسط وزارت آموزش و پرورش ایالات متحده پشتیبانی می گردد نیز می توانند اطلاعات بسیار زیادی ارائه دهند.
البته مکاتبه مستقیم با مدارس نیز مهم و ضروری است—علاوه بر درخواست برای پاسخ به سؤالات خاص، اطلاعات عمومی، فرم ها و اوراق درخواست برای پذیرش (از مدارس خصوصی) و تاریخ های ثبت نام (برای مدارس دولتی)، والدین می توانند درخواست کنند که مواردی نظیر کتابچه راهنمای مدرسه، آیین نامه انضباطی و شماره های پیشین خبرنامه های مدرسه در اختیار آنها قرار داده شود تا بتوانند به درک بهتری از مدرسه نائل شوند. و اگر بتوانید سفری به ایالات متحده داشته باشید، بازدید از مدارس و بحث و گفتگو با معلمین، دانش آموزان، و سایر والدین نیز می تواند بسیار مفید باشد.
برخی از پارامترهایی که والدین و دانش آموزان ممکن است مایل باشند در انتخاب یک مدرسه مد نظر قرار دهند به شرح زیر می باشد. خانواده هایی که در صدد انتخاب یک مدرسه هستند باید قبل از انتخاب خانه یا آپارتمان محل سکونت خود، بررسی های لازم را انجام دهند زیرا مدارس بر حسب محل سکونت تخصیص داده می شود.
-
امکانات شبانه روزی. مدارس دولتی امکانات شبانه روزی ارائه نمی کنند (به جز در موارد معدود و خاصی مانند مدارس مخصوص نوجوانان بزهکار و یا امکانات سکونت برای کودکانی که دچار معلولیت های روانی یا جسمی شدید هستند). اما برخی از مدارس خصوصی دارای چنین امکاناتی هستند. بررسی کنید آیا طی تعطیلات تابستان و سایر تعطیلات این شبانه روزی ها دایر هستند.آیا می توان برای نیازهای رژیمی خاص ترتیبی اتخاذ نمود؟
-
هزینه. در خصوص مدارس دولتی، دانش آموزانی که به اتفاق والدین خود به ایالات متحده مهاجرت کرده اند شاید بتوانند به صورت رایگان به مدارس ابتدایی یا متوسطه ناحیه محل سکونت خود بروند. دانش آموزانی که نزد والدین خود زندگی می کنند و می خواهند در مدرسه ای دولتی در ناحیه آموزشی دیگری به تحصیل بپردازند غالباً باید شهریه های عدم سکونت را بپردازند، که متغیر است و توسط نواحی آموزش و پرورش تعیین می گردد. دانش آموزانی که قصد دارند به تنهایی به ایالات متحده سفر کنند و طی مدتی که در مدرسه دولتی تحصیل می کنند نزد سایر خویشاوندان، دوستان خانوادگی و غیره بمانند، باید شهریه خود را به طور کامل بپردازند (به علاوه چنین روشی برای تحصیل بر اساس مقررات ویزای ایالات متحده بسیار محدود است؛ لطفاً به مبحثی که ذیل عنوان «برنامه ریزی برای پذیرش» ارائه شده است مراجعه کنید).
-
هزینه های مدارس دولتی و خصوصی از مدرسه ای به مدرسه دیگر بسیار متفاوت است. معمولاً هیچ کمک مالی برای دانش آموزان خارجی وجود ندارد. در محاسبه هزینه ها، والدین نباید مخارج اضافی مانند بیمه درمانی، کتاب های درسی، و هزینه های معلم خصوصی یا کلاس هاس زبان انگلیسی را از قلم بیاندازند.
-
تجربه با داش آموزان خارجی. آیا مدرسه برنامه ESL (آموزش زبان انگلیسی) دارد، یا آیا می توان امکاناتی مانند تدریس خصوصی و امثال آن را برای دانش اموزانی که به زبان انگلیسی مسلط نیستند فراهم ساخت؟ چه تعداد دانش آموز خارجی ثبت نام می شوند و چه درصدی از ثبت نام شدگان را تشکیل می دهند؟ آیا مشاور دانش آموزان خارجی وجود دارد؟
-
شرایط کشور زادگاه. آیا وزارت آموزش و پرورش کشوری که دانش آموز در آن به ادامه تحصیل و یا اشتغال خواهد پرداخت شرایطی را برای به رسمیت شناختن مدارک تحصیلی آمریکایی تعیین کرده است (به عنوان مثال، این که مدرسه باید تأیید شده باشد؟) آیا برای ورود به مقطعی که دانش آموز می خواهد به ادامه تحصیل بپردازد، باید درس های خاصی گذرانده شود؟
-
شرایط پذیرش. گرچه اکثر مدارس دولتی به روی همه باز است، مدارس خصوصی می توانند بسیار گزینشی عمل کنند. دانش آموز تا چه اندازه با کلاس همخوانی دارد؟ آیا نمرات، نمرات آزمون ها و میزان تسلط وی به زبان انگلیسی متناسب با سطح کلاس است؟
-
برنامه درسی. به ویژه در مقطع متوسطه، چه درس هایی در رابطه با زمینه های مورد علاقه دانش آموز موجود است؟ آیا در صورت لزوم، فرصتی برای کار در سطح پیشرفته یا فعالیت های جبرانی وجود دارد؟ برخی از مدارس دولتی و خصوصی حیطه های خاصی از تحصیل را محور فعالیت های خود قرار می دهد، به عنوان مثال زبان های خارجه یا هنرهای نمایشی.
-
فلسفه مدرسه. مدارس خصوصی، به طور اخص، غالباً فلسفه یادگیری خاصی را دنبال می کنند که بر نحوه آموزش، انظباط و سایر جنبه های تحصیلی دانش آموزان تأثیر می گذارد. یک فلسفه خاص تا چه اندازه با نیازهای دانش آموز همخوانی دارد؟ آیا دانش آموز در یک محیط رقابتی بسیار سازمند موفق خواهد شد یا جوی که بر همکاری و خودپژوهی تأکید می کند برای او مناسب تر خواهد بود؟
-
مدرسه مختلط یا تک جنسیتی. اکثر مدارس دولتی مختلط هستند. بسیاری از مدارس خصوصی فقط پسرانه یا فقط دخترانه هستند.
-
شرایط فارغ التحصیلی. آیا دانش آموز مقطع متوسطه قادر خواهد بود دیپلم بگیرد و یا فقط یک گواهی حضور اخذ خواهد نمود؟
-
نسبت دانش آموز- معلم. نسبت ایده آل 15:1 است، گرچه این نسبت معمولاً اندکی بیشتر است.
-
منابع. چه تعداد کتاب در کتابخانه موجود است؟ آزمایشگاه های علوم و کامپیوتر تا چه اندازه مجهز هستند؟ به ازای هر دانش آموز چند کتاب وجود دارد؟ به ازای هر چند دانش آموز یک دستگاه کامپیوتر وجود دارد؟
-
مشاوره و خدمات تعیین دانشگاه. چه خدمات دانش آموزی موجود است؟ خدمات موجود تا چه اندازه متناسب با نیازهای دانش آموز است؟ فارغ التحصیلان برای تحصیلات دانشگاهی خود به کجا رفته اند؟
-
فعالیت های فوق برنامه. آیا مدرسه دارای باشگاه نمایش، تیم مناظره، تیم فوتبال یا سایر فعالیت های مورد علاقه دانش آموزان است؟
برنامه ریزی برای پذیرش
بهتر است دانش آموزان یکی دو سال قبل فرایند پذیرش در یک مدرسه خصوصی گزینشی را آغاز کنند. در مدارس دولتی معمولاً چند هفته و یا حتی چند روز قبل از آغاز کلاس ها ثبت نام انجام می گیرد، اما والدین دانش آموزان خارجی بهتر است فرایند ثبت نام را خیلی زودتر شروع کنند وبا مدارس مکاتبه کنند و شرایط و رویه های ثبت نام آنها را بررسی نمایند.
معمولاً کلیه مدارس برای پذیرش نیاز به موارد زیر دارند:
-
نتایج معاینات جسمانی کامل که ظرف یک سال گذشته انجام گرفته است و پرونده واکسیناسیون کامل و فعلی علیه بیماری های دیفتری، سرخک، سیاه سرفه، و کزاز. برخی از مدارس جواب آزمایشات سل را هم می خواهند. از مدرسه بپرسید دقیقاً چه اوراق و سوابق بهداشتی و سلامتی لازم دارند.
-
کارنامه تحصیلی، معمولاً سه سال اخیر، به انضمام ترجمه تأیید شده آنها، اگر کارنامه ها به زبان انگلیسی نیست. از این کارنامه ها برای تعیین کلاس و نیز به عنوان یک فاکتور پذیرش در مدارس گزینشی استفاده خواهد شد.
-
معمولاً هنگام ثبت نام، شناسنامه دانش آموز ارائه می گردد، اگر موجود باشد.
- در رابطه با دانش آموزان خارجی که اهل کشورهای غیر انگلیسی زبان هستند، عموماً سؤالاتی راجع به میزان تسلط به زبان انگلیسی پرسیده خواهد شد، باز هم برای تعیین سطح و گاهی اهداف مرتبط با پذیرش. این اطلاعات می تواند شامل فعالیت های آموزشی گذشته در زمینه زبان انگلیسی، نمرات کسب شده در آزمون های تافل یا SLEP، مصاحبه، یا سایر روش ها باشد.
دانش آموزانی که به اتفاق والدین خود به ایالات متحده نیامده اند باید واجد شرایط خاص دیگری هم باشند تا بتوانند ویزا بگیرند.
-
حضور در مدرسه دولتی که مجاز به ثبت نام از دانش آموزان خارجی باشد و فرم های I-20 صادر کند. فهرستی از مدارس مجاز موجود نیست، اما هر مدرسه ای می تواند از «اداره مهاجرت و تابعیت» (INS) درخواست چنین مجوزی نماید. مدارس باید با دفتر INS ناحیه خود تماس بگیرند و تقاضای فرم های درخواست اولیه I-17 و I-17A نمایند.
-
گواهی برخورداری از منابع مالی کافی برای تأمین مخارج زندگی و تحصیل.
-
گواهی برخورداری از بیمه درمانی.
- حضور در مدرسه دولتی برای دانش آموزانی که به تنهایی به ایالات متحده سفر می کنند بسیار مشکل است. از سال 1996، بر اساس مقررات ویزای ایالات متحده، دانش آموزانی که به تنهایی به ایالات متحده سفر می کنند فقط می توانند در مدارس دولتی ثبت نام کنند و تحصیلات خود را از مقطع دبیرستان شروع کنند (آنها مجاز به حضور در مدارس ابتدایی یا راهنمایی دولتی نیستند). آن دسته از دانش آموزان دبیرستانی که به تنهایی و یا بر اساس یک برنامه تبادلی به ایالات متحده می آیند به یک سال حضور در مدارس دولتی محدود هستند و باید شهریه و مخارج تحصیلی خود را به اداره آموزش و پرورش محل تحصیل خود بپردازند. (این قوانین مربوط به حضور در مدارس دولتی شامل حال دانش آموزان خارجی که در مدارس خصوصی به تحصیل می پردازند نمی شود. همچنین این قوانین شامل حال دانش اموزانی که به اتفاق والدین خود به ایالات متحده مهاجرت می کنند نیز نمی شود.)
مدارس گزینشی عموماً شرایط پذیرش دیگری هم برای متقاضیان دارند. این شرایط می تواند شامل ارائه توصیه نامه هایی از طرف معلمین یا سایر افرادی که دانش آموز را می شناسند، مقالات یا نمونه هایی از نوشته های دانش آموز، اظهارنامه والدین راجع به نقاط قوت و نیازهای دانش آموز، و/یا یک آزمون ورودی باشد.
به ویژه برای دانش آموزانی که به تنهایی به ایالات متحده سفر می کنند، لازم است برای موقعیت های مشکل آفرین احتمالی برنامه ریزی هایی انجام دهند و زمانی را برای سازگاری با محیط جدید در نظر بگیرند. باید میزان مسئولیتی که مدرسه محل تحصیل دانش آموز یا سایر نهادهای مسئول در ایالات متحده می توانند بر عهده بگیرند مشخص باشد. شاید بهتر باشد طی مدتی که دانش آموز در ایالات متحده حضور دارد و به ویژه برای موقعیت های اضطراری، والدین یک سرپرست قانونی برای فرزند خود منصوب کنند، زیرا رویه های پزشکی بستری کردن مستلزم اخذ اجازه از والدین یا سرپرست قانونی کودک است.
یکی دیگر از مشکلات معمول برای دانش آموزان غربت زدگی آمیخته با شوک فرهنگ جدید است. شاید بهتر باشد دانش آموزان مقداری مواد خوراکی از خانه با خود بیاورند تا اگر غذای خوابگاه خیلی عجیب و غریب باشد، بتوانند آن را میل کنند. بهتر است راجع به تفاوت های فرهنگی موجود بین ایالات متحده و کشور زادگاه خود مطالعه کنند. ایمیل ها و تماس های تلفنی می تواند در تداوم ارتباط مؤثر باشند و به موازات اینکه دانش آموز با زندگی و تحصیل در ایالات متحده سازگار می گردد از او پشتیبانی کنند..
