سلام زهره ، سلام آزاده.
چطور تصمیم گرفتید درستون را در آمریکا ادامه بدهید.
زهره : من وقتی‌ که دبیرستانم را تمام کردم بعد از دورهٔ پیش دانشگاهی خیلی‌ دوست داشتم که در یکی‌ از دانشگاه ‌های خارجی‌ ادامهٔ تحصیل بدهم چون فکر می‌کردم که موقعیتهای بهتری دارد برای پیشرفت.
ولی‌ خانواده خیلی‌ مخالفت میکردند و من خودم را واسهٔ کنکور آماده کردم. الان فکر می‌کنم که پدر و مادرم خیلی‌ تصمیم درستی‌ گرفتند چون الان کاملا واضح است برای همه که به عنوان یک دانشجوی فوق لیسانس یا ‘پ اچ د ’ شانس آدم برای گرفتن اسکلرشیپ خیلی‌ بیشتره.
وقتی‌ که دانشجوی لیسانس بودم بخاطر علاقه ادامهٔ تحصیل در خارج از کشور با پرس اپلی‌ و اپلی‌ کردم از این دانشگاه پذیرش گرفتم با بورس.
مشاور: از کجا شروع کردین برای اقدام کردن؟ به کدام وب سایت رفتین؟
زهره :اول باید برای GRE و تافل ثبت نام کنید.
امتحان GRE دو نوع است ; یکی‌ GRE ژنرال هست و یکی‌ GRE سابجکت که معمولا بچه‌هایی‌ که رشته‌های ریاضی‌ ، فیزیک یا بیولوژی میخوانند باید GRE سابجکت را هم بدهند ولی‌ ماها که مهندسی هستیم همون GRE ژنرال کافی‌ هست و چون در کشور انگلیسی زبان هست باید نمرهٔ تافل خوبی هم بگیری . بعد کارنامه‌ها را البته یک سری از دانشگاه هستند توی ایران که کارنامه‌های انگلیسی میدهند ولی‌ اون بچه‌هایی‌ که کارنامهٔ انگلیسی دانشگاه هشون نمیده باید ببرند کارنامه شون را ترجمه کنند و مدارکشون را بفرستند که شامل کارنامه هست و توصیه نامه‌هایی‌ که از استاد‌هاشون میگیرند.  در ضمن باید application فرم‌ها را online پر کنند و ‘application fee’ را online پرداخت کنند.  بعد منتظر جواب میمانند , ولی‌ من توصیه می‌کنم که توی این مدتی‌ که منتظر جواب هستند با چند تا از استاد‌ها مکاتبه کنند . یعنی‌ استاد‌هایی‌ که فکر میکنند که به زمینهٔ کارشون علاقه‌مند هستند و یا اینکه یک اشتراک وجود دارد بین زمینهٔ کاری خودشون و زمینهٔ کاری اون استاد مکاتبه کنند که اگر آن‌ استاد موقعیت باز داشته باشه جوابشون را میدهد و ممکن است که همان استاد بگیره اون دانشجو رو.
آزاده : لازم است که چند تا نکته را یادآوری کنم. یکی‌ اینکه مدارکی که باید آماده کنند واسهٔ apply کردن همینطور که زهره گفت شامل تافل و GRE و یک سری مدارک دانشگاهی هست که کارنامه‌هاست و همینطور اصل مدرک تحصیلی‌ را که حالا هر چی‌ هست لیسانس یا فوق لیسانس را باید اصل مدرک را آماده کنند. توی هر مقطع‌ای که هستند لیسانس یا فوق لیسانس موقع apply کردن یا بعد از آن‌ به هر حال دانشگاه در آمریکا اصل مدرک را که دارند را از ایشان خواهد خواست.
یعنی‌ کسانی‌ که مدرکشون یک جوری هست که مثلا بورسیه هستند و نمیتوانند مدرک اصلی‌ دانشگاه را بگیرند مگر اینکه اون دورهٔ بورسیه و تعهد خدمتشون را بگذرانند یا حالا به هر دلیلی‌، یا بورسیه را باید پرداخت کنند،  و  یا حتی پسر‌ها که مشکل سربازی دارند باید از قبل مدرکشون را آزاد کنند.
 یک نکتهٔ دیگر که زهره جون گفت در مورد مکاتبه با استاد‌ها هست . یک راهی‌ که خیلی‌‌ها در پیش میگیرند این است که اول روی وب سایت دانشگاه‌ها لینک ‘homepage’ استاد‌ها را میخوانند و مطالعه میکنند، پیپر‌های که دادند , زمینهٔ کاری که انجام داده اند را مطالعه میکنند که ببینند کدامش با فیلد کاری که میخواهند انجام بدهند و درسی‌ که میخواهند بخوانند مرتبط هست بعد با یک تعداد زیادی از استاد‌ها مکاتبه میکنند.  نه لزوما همش در یک دانشگاه چون این کار جالبی‌ نیست که به مثلا همهٔ استاد‌های یک گروه ایمیل بزنید و بگویید که من به زمینهٔ کاری شما علاقمند هستم چون این نشان میدهد که اونقدر علاقه جدی نیست.
و این ایمیل‌ها خیلی‌ مهم هستند ، نحوه نگارش و اینکه از استاد چی‌ بخواهید دقیقا خیلی‌ مهم است.
از ایشان بخواهید که شما را در آن‌ research گروهش جا بدهد یا اینکه تیچر اسیستنت teacher’ ‘assistant بشوید. این راهی‌ هست که من توصیه می‌کنم : با چند نفر تماس بگیرید بعد هر کدام از آنها که یک جواب مساعد دادند یعنی‌ مثلا گفتند که از نظر من ok هست، حالا میتوانید apply کنید، اون موقع است که میتوانید وارد سایت آن دانشگاه بشوید و اپلیکشین فرم را پر کنید و apply کنید. این کار آسانتر است و بهتر جواب میده . برای اینکه از اپلی کردن‌های بیهوده یک مقدار جلوگیری میشود.  تعداد اپلیکشین‌ها را یک مقدار کمتر می‌کند و نتیجه بهتر است.
نکتهٔ دیگر این است که هر دانشگاهی برای خودش یک ‘deadline’ دارد برای اپلیکشین پر کردن و اپلی کردن که توی سایت هر دانشگاهی باید این را بخوانید. اپلیکشین fee‌ها فرق می‌کند یعنی‌ هزینه که برای آن باید پرداخت بشود که آنرا از طریق کردیت کارت یا به هر صورت پرداخت کنید که online بدست دانشگاه برسد.  تا ‘application fee’ را پرداخت نکنید انگار که اپلی نکردید در واقعه پروندهٔ شما ناقص است.
گفتم که deadline‌هاشون فرق می‌کند و زمانی‌ که جواب میدهند که شما accept شدید یا نه هم متفاوت است. یعنی‌ باید برنامهٔ زمان بندی بعد از مطالعه و سرچ روی سایت‌ها خیلی‌ منظم باشد که بدانیم دقیقا کی امتحان تافل را بدهیم و کی اپلی کنیم و کی جواب بگیریم، واسهٔ کدام ترم اپلی کنیم که همهٔ اینها بموقع انجام بشود و آماده باشد.
یک نکتهٔ دیگر هم که زهره گفت این هست که کمک دوستان و آشنایان که راهنمای میکنند که چطور باید اپلی کنیم برای دانشگاه‌های آمریکا , من فکر می‌کنم که حتی کسانی که هیچکس را نمی‌‌شناسند که بتواند به آنها کمک کند، )کسی که قبلا این کار را انجام داده باشد و پروسه را بداند ( خیلی‌ راحت میتوانند که این کارها را خودشون انجام بدهند. کافی‌ است که توی سایت دانشگاه‌ها بگردند. وقتی‌ سایت را زیر و رو می‌کنید بالاخره به یک جایی‌ میرسید که نوشته که مراحل اپلی کردن چه جوری هست و به چه صورت هست و چه مدارکی را لازم است که آماده کنید. 
توی اینترنت سایت‌های خیلی‌ مفیدی را میتوانند پیدا کنند که اطلاعات بسیار زیادی بهشون میدهد و کسانی که آماده هستند برای جواب گویی به بچه‌ها و سوال هاشون. مثل همین سایت educationusairan.com .
مشاور: بله educationusairan.com یا educationusairan.org
آزاده :بله و من یک یاهو گروپ را میشناسم بنام applyabroad.com که این یاهو گروپ را هم میتوانند سرچ کنند و عضو بشوند. بچه‌های ایرانی‌ که به هر جای دنیا میخواهند بروند در آن‌ بحث میکنند و اطلاعات نوشته اند که میتوانند آنها را مطالعه کنند  و خیلی‌ کمک می‌کند. مرحله به مرحله میتوانند سوال و جواب داشته باشند با کسانی که قبلا این کار را کرده اند.
زهره :یک نکتهٔ دیگر که الان به ذهن من رسید، برای ‘مستر ’ یا برای ‘پ اچ د ’ مسلما شانس بیشتری هست چون برای دانشجو لیسانس هیچ بورسیه پرداخت نمی‌شود و هزینهٔ تحصیلی‌ را باید خودتون پرداخت کنید.  و وقتی‌ که با هزینهٔ ایران مقایسه بشود خیلی‌ زیاد است. بستگی به دانشگاه دارد ولی‌ بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون تومن هزینه میشود. بعضی‌ از دانشگاه‌ها حتی هزینه بالاتر است.
یک نکتهٔ مهم این است که همینطور که ما کنکور سراسری میدیم و باید بر اساس رتبه انتخاب رشته کنیم اینجا هم همینطور است . یعنی‌ البته بعضی‌‌ها براشون مهم نیست و ممکن است که بخواهند که برای ۲۰ تا ۳۰ تا دانشگاه هم اپلی کنند ولی‌ خوب ۲۰ تا ۳۰ تا دانشگاه بخواهید اپلی کنید . برای هر اپلی که کنید نزدیک ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار تومن پول اپلیکشین هزینه می‌کنید.
مشاور: درست میگوئید ولی‌ یک چیزی هست به اسم اپلیکشین fee waiver که میتوانید از دانشگاه بگیرید.
زهره :ولی‌ من نگاه کردم برای اپلیکشین فی‌ ویور ایران اصلا جزوشون نیست.
مشاور: اگر از خود دانشگاه بپرسید امکان دارد که در این صورت پول ندین ولی‌ حتما باید بپرسید.
زهره :کلا این را می‌خواستم بگویم که مثلا هر کسی یک شرایطی دارد و بر اساس ریز نمره‌ها و نمرهٔ تافل و GRE که دارد قاعدتا دو یا سه دانشگاه را در سطح خودش با توجه به رنکینگ‌هایی‌ که در مورد دانشگاه‌ها هست یکی‌ دوتا را بالاتر و چند تا را پائین تر انتخاب کنید. اینجوری نباشد که مثلا کسی که معدل ۱۳ یا ۱۴ دارد فقط توی top ten اپلی کند. خوب مسلما نمی‌تواند جواب بگیرد. باید برای ‘مستر ’ اول بیاد یک دانشگاه سطح پایینتر و سعی‌ کند برای مستر نمره‌های بهتری بگیرد و بعد برای ‘پ اچ د ’ بره یک دانشگاه خیلی‌ بهتر.
آزاده : یک نکته که من فکر می‌کنم مهم هست البته حالا زهره بهتر میتواند توضیح بدهد این است که لزومی ندارد که کسی که لیسانس دارد برای فوق لیسانس اینجا اپلی کند. میشود که مستقیماً برای PhD اپلی کرد.
زهره : بله، چونکه من خودم با لیسانس اینجا الان دارم پ اچ د میخوانم. البته بچه‌هایی‌ که میخواهند این کار را بکنند باید شرایط تحصیلی‌ به نسبت خوبی را داشته باشند. یعنی‌ معدل خوبی‌ داشته باشید چون اینجا مثل ایران نیست .   میتوانید مستقیم از لیسانس برای پ اچ د اپلی کنید و مستر on their way هست و بعد از اینکه امتحان جامع را دادید مسترتون را هم همون وسط بهتون میدهند. اگر که بخواهید با bachelor بیایید اینجا اولا باید کرس‌های بیشتری را پاس کنید و همینطور شرایط بهتری داشته باشید. مثلا کسانی که اینکار را میکنند معمولا مقاله دارند یا نمره‌های تافل و GRE آنها بالاتر است.
مشاور: خیلی‌ ممنون زهره جون.
لطف کردین و خیلی‌ ممنون که به سوالات ما جواب دادین. برای آگاهی‌ بیشتر به سایت educationusairan.com مراجعه کنید و منتظر برنامهٔ بعدی ما باشید.